blogberichten

  • met een Muis in zijn huis

    Twee roodborstjes. Tegelijkertijd in mijn gezichtsveld. Ik kijk uit het raam op een willekeurig moment op een donkere decemberdag. Één links van mij zittend op een verweerd kastje, met de vollere borst. De ander rechts van mij, ieler en kleiner. Beide hun kopjes zijn op mij gericht. Ik wens er voor één en dan komen…

    Lees verder: met een Muis in zijn huis

  • wervelende westenwind

    ‘Hoe voel je je?’ vraag ik aan de zee terwijl ik op mijn favoriete bankje een tafereel aanschouw dat eerder nog verborgen voor me was. Kolkend, opzwepend en woest komen de golven op me af, dichterbij dan ooit. Ik voel zelfs vele lichte druppels water op mijn gezicht en armen vallen. Op mijn lippen proef…

    Lees verder: wervelende westenwind

  • winteractiviteiten

    in mijn buurt Er zitten buurtkatten op het dak van mijn tuinschuurtje, katten springen onzichtbaar en met een onverwachte plof op mijn serredak, katten in mijn tuin, katten net buiten mijn tuin en één avontuurlijke kat IN mijn serre. Allemaal verschillende katten. Denk ik. Sommige zijn zwart en sommige wat minder zwart. Of wit of…

    Lees verder: winteractiviteiten

  • muurvast

    Van die dagen dat ik allerlei lege verpakkingen in mijn handen heb. Tandenpasta op. Leeg verfblik. Laatste vel van toiletpapier én keukenrol. Houtvuller op. Koffiebonen wederom malen. Het potje van de avond gezichtscrème is nu echt op. Scheerschuim schuimt niet meer. Deo leeg. Spullen zijn op. Vervolgens lijstjes maken met zaken die gekocht mogen worden…

    Lees verder: muurvast

  • late vrijdagmiddag dip

    Van de week had ik een dag waarop ik de keukenmuur voor de tweede keer groen verfde en de tralie van mijn tuinpoort heb ingevlochten. Het verven was een klus die ik niet wilde, maar wel gedaan wilde hebben. Als beloning mocht ik van mezelf daarna het hekwerk invlechten. Beide klussen zijn geslaagd. Het was…

    Lees verder: late vrijdagmiddag dip

  • de zondagochtend thee

    Deze zondagochtend drink ik mijn thee om 5.39u. Ik ging zojuist naar beneden om het water te koken, want de waterkoker staat inmiddels op het nieuwe keukenblad bij het raam. Ik herinnerde me ook een theekan die ik vorige winter kocht. Die staat ergens. Ergens bleek in de trapkast, ergens onderin op een onderste plank.Het…

    Lees verder: de zondagochtend thee

  • zaterdagochtend koffie

    Loop ik wel of niet naar beneden om verse bonen te malen voor mijn ochtendkoffie? Ik loop naar beneden. De klok geeft 5.21u aan. Ik heb reeds een halve liter water gedronken en een kop groene thee op. Het weer wordt koeler en ik vind het heerlijk. Kopjes thee smaken weer anders en kunnen me…

    Lees verder: zaterdagochtend koffie

  • en toen

    En toen, en toen en toen. Elke dag schrijf ik wel een opening in mijn hoofd. Oh, dit zou een goede openingszin zijn. Oh, dit wil ik niet vergeten! Oh, hoe zou ik dit al schrijvend beschrijven? Eén van de beste motivaties voor mezelf is om af en toe een oude blog terug te lezen.…

    Lees verder: en toen

  • nieuwe werelden ontdekken

    Perlator oftewel waterstraal regelaar. Hij doet wat ie in zijn naam heeft. Een nieuwe waterstraal regelen van, in mijn geval, de badkamerkraan. Profielmal, profielaftaster, contourmal, aftekenmal zijn allemaal woorden voor dat meetgereedschap om hoeken op een vloer op te meten, zodat een zelfklevende vloertegel bijvoorbeeld precies om de deurkozijnen van de trapkast past. Ik heb…

    Lees verder: nieuwe werelden ontdekken

  • vaar wel lief huisje

    Waar te beginnen? Hier. Ik begin hier. In dit moment van zondagochtend op een nieuwe slaapplek. In een ander huis met andere vogeltjes die me goedemorgen wensen. Ik ben verhuisd. Vorige week zei ik en voelde ik: dag lief huisje, dankjewel voor alles wat je me hebt gegeven. Tranen stroomden op die bewuste zondag. Tranen…

    Lees verder: vaar wel lief huisje

  • vliegkes

    Dit zijn de voorjaarsdagen waar ik al fietsend, gratis en voor niets een maaltijd voorgeschoteld krijg. De vliegjes in kwestie zouden toch ook een beter einde van hun leven hebben gewenst dan terecht te komen in de mond van een onbekend mens? Het bankjesseizoen is geopend. Mede te herkennen door de aanwezigheid van de zon,…

    Lees verder: vliegkes

  • een dag vol

    Soms overvalt het me. Een weemoedig gevoel. Het gebeurde gisteren toen ik door de winkelstraat van Valkenswaard liep. Het komt onverwacht. Het wordt niet aangekondigd, het is niet gepland en dan is het er opeens. Niet per se verdrietig of niet oké. Het gebeurt en het is. De vroege vroege dag begon met een fantastisch…

    Lees verder: een dag vol

  • gezocht en gevonden

    Het is zo fijn om buiten te zitten en gewoon te kijken. Alles is precies zoals het moet zijn. Geen enkele wanklank.* (blz. 53) Ik zit met mijn gezicht heerlijk in de zon, ik kijk uit op een park, ik zie en hoor de vogels fluiten en een lieveheersbeestje besluit dat mijn trui haar tijdelijke…

    Lees verder: gezocht en gevonden

  • gelezen boeken

    De stilte die op de website zichtbaar was door de woorden die ik hier niet heb geschreven, heb ik onder andere opgevuld met het lezen van woorden. Indien interesse, zie hieronder een overzicht van gelezen boeken en mijn gedachtes daarbij. Kokoro: de wegen van het hart // Soseski NatsumeHet boek werd me aangeraden toen ik…

    Lees verder: gelezen boeken

  • om niet te vergeten

    Het roodborstje zit al wiegend in het hangende vogelvoederbakje te zoeken naar het beste zaadje om op te eten. Kan een vogel kieskeurig zijn in het eten dat hen wordt aangeboden? Ja, is het antwoord. In de vrieskou van de afgelopen dagen zou men denken dat eten, eten is. Ook voor een vogel. En toch…

    Lees verder: om niet te vergeten

  • het onveranderlijke

    Wat zou het onveranderlijke in je zijn? Dat wat in ieder leven hetzelfde zou zijn gebleven, ongeacht het verdere verloop daarvan?* Na de geboorte wordt men beïnvloed door omgeving, ouders, vrienden, overtuigingen, aangeleerd gedrag, afgeleerd gedrag, gebeurtenissen en allerlei toevalligheden. Maar wat zou ondanks al de verschillende wegen die men kan nemen, vertakkingen die er…

    Lees verder: het onveranderlijke

  • mijn leescafé

    Even de theezakjes bijvullen, even de koffiebonen malen voor morgenvroeg, even de rand van de wasbak met een doekje afdoen, even de afzuigkap afstoffen, even de gevallen pennen van de grond oprapen, even mijn drie truien ontpillen met de supersonische ontpiller, even nog een kopje thee drinken, even de ene plant water geven en even…

    Lees verder: mijn leescafé

  • dit zijn de dagen

    Dagen om te fietsen. Lichte oktober zonnestralen op mijn gezicht te voelen, met één hand aan het stuur en met de andere uitgestoken hand de wind onder mijn handpalm voelen. Het laat me glimlachen en naast vragen en twijfels in mijn hoofd brengt het een moment van nu. Het zijn de dagen om na een…

    Lees verder: dit zijn de dagen

  • Willy, de tuin en het huis

    In een moment was (is) het even al wat ik nodig had (heb) en tevens al wat ik niet kan vangen in de woorden van een gedachte. Oftewel een gevoel. Het is een moment dat vervliegt zo snel als dat het er was. Het is niet vast te houden, los te laten of te omarmen.…

    Lees verder: Willy, de tuin en het huis

  • in de boomgaard

    De zon die strijdt om achter de wolken vandaan te komen. En het lukt. Met momenten straalt ie. Met de warmte op mijn gezicht, zittend op een schommelstoel in een boomgaard eindigde ik gisteren de dag en startte ik deze ochtend. De boomgaard waar de regendruppels die nog op de bladeren liggen, vallen en zorgen…

    Lees verder: in de boomgaard

  • in een zee van boeken

    Na het uitlezen van het boek De kraanvogel vrouw van Patrick Ness was er een fijne verwondering en drang naar: ze bestaan dit soort verhalen, ik wil er meer lezen. Bij toeval vond ik dit boek weer langs de weg in een bibliotheekkastje. Naast een prachtige kaft qua kleuren was ook de achterflaptekst die me…

    Lees verder: in een zee van boeken

  • puzzelend door het leven

    Best wel weer onbewust koos ik voor mijn vertrek naar Duitsland een nieuw boek uit een bibliotheekkastje langs de weg. Een boek van Renate Dorrestein. Ik heb hier en daar wel een aantal boeken gelezen van haar. Voornamelijk rond de middelbare school tijd herinner ik me de titels Verborgen gebreken, Het hemelse gerecht en Ontaarde…

    Lees verder: puzzelend door het leven

  • magie (en dan weer nie)

    Een paar dagen geleden huppelde ik door het bos hierachter het huis. Lopen onder de prachtige, lange, dunne bomen door. De voorzichtige zonnestralen die hier en daar naar beneden schenen en het groene mos en alle druppels op de klavertjes drie bladen deed glinsteren. Ik zag en voelde de magie. De wandelroute van een klein…

    Lees verder: magie (en dan weer nie)

  • waar ik ben

    Het huis is prachtig. De keuken en woonkamer zijn groot. Ik denk dat mijn kleine huisje wel drie keer in die twee kamers past. Naast de grootte van het gehele huis en alle individuele kamers is het uitzicht vanuit elk raam weids en groen. Afhankelijk van de wolken en de regen of blauwe lucht kan…

    Lees verder: waar ik ben

  • de avontuurlijke kriebel

    Tja, zelf gepland en in de actie gekomen. Ergens wilde ik het wel, want anders had ik het niet gedaan. Ik bezit genoeg eigen wijsheid om het anders niet te doen. Vanochtend toen ik mijn tweede kopje koffie ging zetten, kwam daar even die kriebel weer in mijn buik. De herinnering aan mezelf dat ik…

    Lees verder: de avontuurlijke kriebel

  • Ik ben een eiland – Tamsin Calidas

    Een boek dat ik al meerdere keren had opgepakt, gestart was met lezen en weer had weggelegd. Een boek dat naast veerkracht, dromen en prachtige natuur, ook rauw, grauw, ruw en soms een unheimlich gevoel brengt. Het is een talent dat de schrijver bezit om dat gevoel op meerdere momenten in het verhaal bij de…

    Lees verder: Ik ben een eiland – Tamsin Calidas

  • het roodborstje

    Ik kan niet tekenen. Wie heeft dat bedacht, dat ik niet kan tekenen? Ik. Ik heb dat ooit zelf in mijn hoofd gehaald toen ik ergens tijdens mijn tijd op de middelbare school mezelf ging vergelijken met anderen. Ik kan me nog een moment herinneren dat we een zelfportret moesten tekenen in de tekenles en…

    Lees verder: het roodborstje

  • elk punt van staan

    De zon valt binnen door mijn raam en verwarmt mijn voeten die ook al sokken aan hebben. Ik doe de praktische en huishoudelijke taken in de ochtend. Ik ga fietsen om er even uit te zijn. Ik fiets richting het groen en fietspaden waarvan ik weet waar ze eindigen. Ik zie de bankjes al voor…

    Lees verder: elk punt van staan

  • het licht in het donker

    Soms is het alsof ik met mijn ogen wagenwijd open op zoek ben naar het licht in de duisternis. Met mijn handen tast ik de muren af naar de lichtknop. Ik weet honderd procent zeker dat de lichtknop op die ene plek zit en ik kan de schakelaar maar niet vinden. Het licht wat er…

    Lees verder: het licht in het donker

  • theekopjes in de boom

    Als ik later groot ben en ik heb een tuin en eigen boom, dan hang ik er theekopjes in. Dat gevoel. De dag begon niet fraai. Met een verfomfaaid gezicht. Een onrustige nacht waarin de tijdelijke buurman dacht dat het een goed idee was om om 01.00u ’s nachts te gaan oefenen voor het beroep…

    Lees verder: theekopjes in de boom

  • het rode huisje

    Gisteren ben ik gearriveerd in het rode huisje net over de grens in Duitsland. Het was toch best wel een eindje rijden naar hier. Ik had een tussenstop in het Twentse Ootmarsum. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit in Twente ben geweest. Het voelt prachtig. Het lijken leuke wegen om over te fietsen…

    Lees verder: het rode huisje

  • How to talk to a widower – Jonathan Tropper

    Met sarcasme. Humor. Amerikaans. Qua schrijfstijl anders dan anders. Engelse woorden die onbekend zijn, die ik moet opzoeken en gelukkig met de e-book mogelijkheden van nu, snel te vertalen zijn. Het verhaal is bij tijd en wijle bot en grof en met (voor mij te veel) seksuele verwijzingen. De hoofdpersoon heeft zijn vrouw verloren en…

    Lees verder: How to talk to a widower – Jonathan Tropper

  • in het kleine

    Wat als de dood dichtbij komt? Wat als die opeens voor me staat? Door een plotselinge ziektediagnose of als iemand die me dierbaar is, slecht nieuws krijgt? De wereld, mijn wereld, de wereld van mijn dierbare is dan opeens anders. Anders dan eerst. Anders dan dat het ooit weer zal zijn. Wat zijn dan de…

    Lees verder: in het kleine

  • ergens

    Ik begin weer ergens. Ergens in de natuur waar ik vanochtend fietste. Een prachtige ochtend. Bij het opstaan was meteen duidelijk dat treuzelen zou zorgen voor minder minuten in de zon om te fietsen. Dus gestaag en toch kalm voor mijn doen, zette ik mijn eerste kopje thee (lemon-ginger), stak ik mijn kaarsje aan, deed…

    Lees verder: ergens

  • door het raam

    Een nieuw seizoen. Groei is voelbaar. De knoppen in de bomen worden elke dag iets meer zichtbaar. Er zijn andere fluitconcerten hoorbaar in de vroege ochtenden. Gisterochtend zat er een lieveheersbeestje binnen. Binnengekropen door de kieren van mijn raam. Ik wil ze zoveel mogelijk redden. Maar mijn onhandige vingers en hun fragile lijf zijn soms…

    Lees verder: door het raam

  • als het leven

    Lees verder: als het leven

  • een sterfdag

    Vanochtend schreef ik met pen op papier de datum van vandaag: 17 maart 2023. Op dat moment besefte ik dat vandaag de sterfdag van mijn moeder is. Zestien jaar geleden was de dag, laat in de avond tegen middernacht, dat we afscheid van haar namen. Afgelopen dagen heb ik wel aan de datum gedacht. Vanochtend…

    Lees verder: een sterfdag

  • de dag dat ik naar de Kamer van Koophandel ging

    De korte versie en conclusie van de dag is: ja, ik sta met ruimte voor woorden officieel ingeschreven bij de Kamer van Koophandel! Ja, je kan mijn naam noemen (graag zelfs) als je iemand ontmoet en denkt dat ik wellicht van betekenis kan zijn in de vorm van:• begeleiding bij verlies, verdriet, rouw, sterven en…

    Lees verder: de dag dat ik naar de Kamer van Koophandel ging

  • 40

    de dag vóór heden Gisterochtend ben ik wakker geworden met glinsterden sterren aan de donkere vroege ochtendhemel. Ik heb de vogeltjes horen ontwaken, het lichtje van het kaarsje zien branden en uitgaan. De tulpen die met het uur iets meer gingen openstaan. De zon die langzaam tevoorschijn kwam en de lucht die van donker naar…

    Lees verder: 40

  • een denkwijs

    Het is de tweede week op een rij dat ik tulpen in huis heb. Ja, de kleuren zijn mooi en ja, het geeft een lentegevoel. Waar ik het meest van geniet is de zichtbare groei en veranderingen die ze ook tonen. Soms binnen uren nadat ze in het water staan, gaan de bloemen al iets…

    Lees verder: een denkwijs

  • zielsgelukkig

    ZielsGelukkig is een ander klein boekje dat ik te leen heb van een andere lieve gever. Het gaat over de bankjes waar je op kan gaan zitten gedurende je leven. Indirect gaat het ook over de dood en toch meer over het leven en al wat daarbij geleerd, gehoord en beleefd wordt. Al lezend realiseerde…

    Lees verder: zielsgelukkig

  • tegelijkertijd

    Ik zit in een druk eettentje een kop thee te drinken en een boek te lezen over de dood. Om mij heen is er veel geluid. Van lichte achtergrondmuziek tot bestek dat klettert op borden tot een baby die huilt tot een gesprek naast mij tussen twee personen, dat als ik me concentreer tot in…

    Lees verder: tegelijkertijd

  • de omweg is veel mooier, je ziet meer langs een weg die je niet kent

    In december was ik in de auto onderweg van Westkapelle naar mijn eigen huisje. Op radio 1 hoorde ik het nieuwste liedje van Stef Bos, De Weg. Ik zocht in de weken daarna meerdere keren tevergeefs naar de liedtekst online. Alleen de zin, de omweg is veel mooier, bleef in mijn herinnering. Deze zondag begon…

    Lees verder: de omweg is veel mooier, je ziet meer langs een weg die je niet kent

  • ontmoetingen aan zee

    de ene dag Na een vroege ochtendwandeling over het strand van Westkapelle naar Zoutelande (en weer terug), ging ik naar binnen in de enige geopende strandtent. Ik vond een plekje bij het raam met uitzicht op de vuurtoren, het strand en de golven van de zee. De wandeling van deze ochtend was werken en genieten…

    Lees verder: ontmoetingen aan zee

  • 2022

    De golven van de zee. Groots, woest, aanwezig, schuimend, zichtbaar en voelbaar. Oftewel kalm, stromend, de zee onder de zee, weids, thuis van vele dieren, in alle kleurschakeringen en samen met de zon die komt en gaat. De zee weerspiegelt en het water beweegt mee met de wind, de regen, de warmte, de kou en…

    Lees verder: 2022

  • wat ik schreef en wat ik zag

    toen de zon verdween en de maan verscheen ging de wind gedwee met de zee mee

    Lees verder: wat ik schreef en wat ik zag

  • de zee en haar magie

    Mooi is het zonlicht dat schijnt voor ons allen. – oma Koekoek Ik zag vandaag de zon ondergaan en de maan opkomen. Ik zat op een bankje ter ere van oma Koekoek. Het is fris hier aan de kust, de Zeeuwse kust.

    Lees verder: de zee en haar magie

  • middagzee & ochtendzee

    middagzeeHet regent dat het giet. Hoe dichter ik bij de bestemming kom, hoe harder mijn ruitenwissers moeten werken. Ook al is het redelijk warm en aangenaam in de auto, het zicht is beperkt op de 80 km/u weg. Ik heb geen haast en ik neem de tijd. Ik ben zelfs te vroeg om in te…

    Lees verder: middagzee & ochtendzee

  • tranen

    Maandag was een werkdag. Ik voelde me niet top, niet fijn. Meerdere factoren speelden mee, zoals ongemak in mijn lijf, drukte in mijn hoofd met gedachtes, mensen die onverwacht bleven binnen komen met vragen. Een telefoontje waardoor ik die dag niet zou krijgen, waar ik eigenlijk naar uit had gekeken. In reflectie zelfs naar had…

    Lees verder: tranen

  • met liefde en vertrouwen

    Enkele jaren terug kocht ik tijdens mijn avonturen in Engeland en Schotland een mooi schrift. Aan de linkerkant van de pagina schreef ik de Nederlandse tekst en aan de rechterkant de Engelse versie van de eenentachtig verzen van de Tao Te Ching. Ik wist van de eenentachting verzen van de Tao, doordat ik het boek…

    Lees verder: met liefde en vertrouwen

  • de sterren

    Of het komt doordat ik de laatste tijd meer kijk en zoek naar de maan of doordat ik gisteravond voordat ik ging slapen, las over de eventuele vallende sterren tussen 04.00 en 07.00 uur ’s ochtends? Ik werd vanochtend om 03.45 uur wakker. Het wakker worden op dit tijdstip kan ook praktisch gelinkt zijn aan…

    Lees verder: de sterren

  • schaapjeswolken

    een vaste fietsroute in mijn hoofd en ik wijk af de voelbare wortels van de bomen die het asfalt doorbreken wind van achteren opzij en van voren bewegende benen die me leiden naar nieuwe wegen hobbelend voortstuwend over de stenen op bankjes zittende ik in de warmte van de zon te dromen alsof mijn krullen…

    Lees verder: schaapjeswolken

  • ietwat knotsgekke dagen

    Mijn prei met aardappelsoep is niet heel goed gelukt. Het geeft me de warmte en zoutheid die het juiste effect hebben. De smaak is echter ver te zoeken. Er zit nog een zalmding met groente in de oven, waar ik nu op wacht totdat die goudbruin kleurt en warm genoeg is om op te eten.…

    Lees verder: ietwat knotsgekke dagen

  • het leek wel of het herfstbladeren sneeuwde

    Ik wil alleen maar over de herfst schrijven. Ik wil woorden blijven geven aan de blauwe lucht met wolken, de zon, de wind, de kleuren van de bladeren en de vergezichten die al fietsend aan me voorbijgaan. Elke fietstocht dat de wind door mijn haren waait en het me een blij gevoel geeft, denk ik…

    Lees verder: het leek wel of het herfstbladeren sneeuwde

  • een jaar

    Het is een jaar. Een jaar waarin de woonplek constant is gebleven. Iedere dag brengt de omgeving waar ik woon wel iets waar ik een blij van gevoel van krijg. Ik verwonder me erover dat ik elke keer weer andere woorden kies en zinnen kan samenstellen om de omgeving te beschrijven van waar ik nu…

    Lees verder: een jaar

  • de kip en haar leven

    Een collega vertelde gisteren over haar huisdieren. Drie katten, één hond en één kip. Ze zijn allemaal gered uit minder goede leefsituaties. De kip is nu alleen, voorheen waren ze met meer. Ze vertelde gefascineerd over de persoonlijkheid van haar kip. Hoe de kip, in de eerste jaren dat ze bij haar in de tuin…

    Lees verder: de kip en haar leven

  • september me

    Het zijn de frisse ochtenden waarbij ik opgewekt op mijn fiets zit. Ik zie de mist over de weilanden optrekken. Een maansikkel verschijnt tussen de takken van de bomen voor mijn huisje. De pastelkleuren zijn er om bij weg te dromen en het lijkt de wereld zachter te maken. De middagen kleuren heldere kleuren. Ik…

    Lees verder: september me

  • door de bomen het bos zien

    Vanmiddag bekeek ik een willekeurige foto om terug te denken aan toen. Om iets te schrijven over momenten die ik in het verleden en in het najaar heb meegemaakt. Ik herinner me de wandelingen met Eddie, onder andere op het landgoed van Ashton Court, Clifton (Bristol) in Engeland. Zes jaar geleden in het najaar ontmoette…

    Lees verder: door de bomen het bos zien

  • bloei

    may the flowers remind us why the rain was so necessary – Xan Oku

    Lees verder: bloei

  • geplukte appels

    Zal ik vandaag de kachel aanmaken? Ja? Omdat het kan? Omdat het regent? Omdat het een tweede knusse dag is waar ik waarschijnlijk niet verder kom dan een wandeling en vervolgens ga zitten om verder te lezen in het boek Ik zal je nooit meer*. De eerste twee hoofdstukken van het boek maakte indruk op…

    Lees verder: geplukte appels

  • gevallen peren

    Het begon vanochtend vroeg met het lezen van een nieuwsartikel over de NS. Onhandig voor hen die afhankelijk zijn van openbaar vervoer, goed voor hen die staken. Vervolgens dacht ik aan een mailtje van de NS en de aanbieding voor acht gratis e-boeken. Een mailtje gedateerd uit maart en toen ontvangen omdat ik jarig was.…

    Lees verder: gevallen peren

  • huisje-boompjes-beestjes

    Het ochtendlicht vindt zichtbaar een andere weg dan voorheen. De nachten lijken langer. De vroege uren bieden weer iets meer schemer als ik opsta en ik hoor minder vogels fluiten. Het kaarsje brandt in het opkomend licht. Het eerste kopje thee van de dag smaakt weer anders. Deze ochtend is het vroeg dag voor me.…

    Lees verder: huisje-boompjes-beestjes

  • over de dood (en het leven)

    Hoe ga je om met de gedachte dat een dierbare gaat sterven of (onverwacht) is overleden? Waar denk je aan bij de dood? Hoe ga je om met verdriet, angsten en verlies? Wat is helpend voor jou en wat niet? Wat is rouw? Hoe kijk je naar je eigen sterfelijkheid?  Naast het verliezen van een…

    Lees verder: over de dood (en het leven)

  • de warmte en de zon

    Ik herinner me die stoel, de warmte van de zon op mijn huid. Het is de zomer van 2007. Geen hitte, maar het zijn aangename warme dagen. Mijn vader en ik logeren in Bergen aan Zee en we fietsen door de heide en de duinen. Op deze fietsdag regent het onderweg en uiteindelijk belanden we…

    Lees verder: de warmte en de zon

  • liefde met een parasolletje

    Een parasol die beschermt en toch de warmte om me heen laat voelen. Verkoeling voor mijn huid en minder fel licht voor mijn ogen. Vaak kleurrijk om naar te kijken of om af en toe achter te schuilen. Liefde met een parasolletje, een heerlijke titel van een prima boek dat ik afgelopen weekend heb gelezen.…

    Lees verder: liefde met een parasolletje

  • de spinnenwebben in de heg

    Al fietsend ga ik in de ochtendzon, de dauw of met een wolkendek boven mijn hoofd naar mijn werk. Ik fiets de route gemiddeld drie keer per week. Heen en weer en op en neer. Elke keer zie ik weer iets nieuws en elke keer zie ik iets van hetzelfde. In de ochtend loopt dezelfde…

    Lees verder: de spinnenwebben in de heg

  • een cassettebandje voor in de auto

    Vorige week werd ik herinnerd aan (in mijn ogen) één van de beste uitvindingen die is gedaan. Een ‘nep’ cassettebandje voor in de auto, waardoor je toch muziek via je mp3-speler (of mobiele telefoon tegenwoordig) kan afspelen. Blijkbaar heet het een cassette adapter voor in de auto, lees ik net via Google. Ik bewonder degene…

    Lees verder: een cassettebandje voor in de auto

  • wat een dag

    Na enkele onrustige werkdagen bedacht ik me dat ik voor de komende drie vrije dagen, per moment kijk wat ik wil en waar ik naar toe ga. Niet nu al willen weten van mezelf wat ik bijvoorbeeld zondag ga doen. Vakantie driedaagse. Ik sta op, op welke tijd ik wakker word. Ik drink mijn thee…

    Lees verder: wat een dag

  • de bloeiende, groeiende bloemen

    Het lijkt alsof ik van het luisteren naar de vogels naar het kijken van de kleuren van de bloemen ben gegaan. Ik heb geen idee hoe elke bloem heet. Ik vind de kleuren prachtig. Ik word blij als ik er naar kijk. Ik zie de enkelvoud in één bloem en de schoonheid van de hoeveelheid…

    Lees verder: de bloeiende, groeiende bloemen

  • zaterdagochtend wandeling

    De vogels fluiten vroeg. Ik zeg goedemorgen tegen de konijnen voor mijn raam. De kop koffie smaakt goed. Ik oefen om meer te handelen in het moment dat ik iets bedenk. Bijvoorbeeld, ik ben wakker. Kan ik nog slapen? Nee, dan sta ik op. Soep maken om 11.00u ’s ochtends, omdat ik op dat moment…

    Lees verder: zaterdagochtend wandeling

  • Live in Amsterdam – Candy Dulfer

    Ik rijd graag in mijn auto. Het geeft me plezier. Mijn auto is eenvoudig en comfortabel. Zij (hij?) heeft wat van de wereld gezien en heeft geen USB-aansluiting en wel een cd-speler. Eén van de favoriete cd’s is Live in Amsterdam van Candy Dulfer. Voor mij tijdloos. Vroeger, nu en hopelijk ook in de toekomst…

    Lees verder: Live in Amsterdam – Candy Dulfer

  • lavendel en de fiere paddenstoel

    Het is een periode met gedachten dat ik bepaalde zaken wil weten en tevens merk ik dat ik het niet weet. Ik zeg vaak dat het niet-weten heel passend is voor mij. Het voelt vrij, met ruimte en als ik het wél weet, dan weet ik het. Het zijn dagen met wat (levens)vragen. Om te…

    Lees verder: lavendel en de fiere paddenstoel

  • in wat was

    Lees verder: in wat was

  • in wat is

    in wat is verdwijnselt het nut van wat was in wat was verschijnselt de wens van wat is de streep de grens de afgrond die staart de aarde weegt zwaar op de korrels die reeds bestaan een vlinder fladdert, dwarrelt zweeft mee met de zon het leven komt de dood gaat zich zichtbaar ongrijpbaar waant…

    Lees verder: in wat is

  • wasdag is Lexdag, soms

    Op de dagen dat ik de was doe, heb ik het bijkomend voordeel dat Lexie in mijn buurt is. Ze is over het algemeen zeer tevreden, zolang ze maar krijgt wat ze wil. De dingen waar ze om vraagt, variëren van eten krijgen of naar buiten (of naar de stal). Ze miauwt dan alsof de…

    Lees verder: wasdag is Lexdag, soms

  • de bankjes waar ik op ga zitten

    Een warrige start. Gisteravond vroeg naar bed. De combinatie van lang auto rijden, de zon, stevige wandeling en één(!) glas rode wijn waren voelbaar. Ik begin kalm aan met een puzzeltje en een film die ik thuis nog had gedownload. Geen televisie hier en internet is minimaal (wist ik van tevoren). Na een heerlijke kop…

    Lees verder: de bankjes waar ik op ga zitten

  • de reis ernaartoe

    De ochtend van inpakken. Wat heb ik nodig, wat vind ik fijn om bij me te hebben, wat wil ik niet missen als ik twee nachten weg ben? Een favoriete mok voor mijn thee. Voor mij smaakt thee (en de ochtendkoffie) uit elke beker anders. De fijnste sokken om mijn voeten warm te houden in…

    Lees verder: de reis ernaartoe

  • start

    De ochtend van de start van een weekend met vier dagen. Het voelt als een weelde. De zon was er vandaag vroeg bij en ik ook. Waar ik woon is dit weekend een bruiloft. Vorig weekend ook. Omgeven door blije mensen die blij en verliefd zijn. Verliefd op elkaar en de prachtige plek waar ze…

    Lees verder: start

  • lichtbundel

    In de vroege zondagochtend zonnestraal sta ik stil in een lichtbundel. De zonnestraal schijnt net boven de voordeur en badkamerdeur door en vol in mijn ogen als ik onderweg ben van de waterkoker naar de bank met een kop groene thee in mijn handen. Mijn voordeur staat open voor wat frisse lucht, zodat de temperatuur…

    Lees verder: lichtbundel

  • in stilte met paarden wandelen

    Een aantal weekenden terug had ik een ik wil doen dag. Fietsen is leuk, wandelen doet me goed en een rustig weekend is ook prettig. Soms wil ik echter wat nieuws, wat anders. Na wat zoeken op het internet kwam ik uit bij ‘een stiltewandeling met paarden’. Een wandeling stond de volgende dag gepland. Eerst…

    Lees verder: in stilte met paarden wandelen

  • niet meer hier

    Het hout knispert in mijn kachel. Buiten ruikt het naar vers gemaaid gras. Ik ben een middag vrij, het is fris en mijn voeten zijn koud. Mijn pastawater is aan het koken en ik denk weer even aan hen. Aan hen en de mensen die ik heb mogen ontmoeten tijdens mijn reizen. Gesprekken en een…

    Lees verder: niet meer hier

  • de plek waar

    Het begon vanochtend zoals het vaak begint op een vrije en zonnige dag. Een stukje fietsen met van tevoren de gedachte om niet te ver en niet te lang te gaan. Gewoon om er even uit te zijn en uit voorzorg toch ook een flesje water mee. Richting kanaal en dan misschien daar dat rondje,…

    Lees verder: de plek waar

  • klankschaal vol rammelende vogels

    Vogels zijn de laatste tijd in mijn hoofd. De geluiden die ze maken, waar ik ze zie vliegen, hoe ze eruit zien, hun snelheid en de plekken waar ze rusten op de takken. Ik associeer veel met vogels. Ik zie en hoor ze overal. Toen ik gisteren op school was, zat ik in de pauze…

    Lees verder: klankschaal vol rammelende vogels

  • opeens

    Het zijn zonnige dagen om een stukje te fietsen. Nieuwe plekken om te zien en even ergens anders te zijn dan waar ik normaal gesproken uitkom. Afgelopen weekend fietste ik een rondje. Gedeeltelijk op bekend terrein en op een gegeven moment ging ik ergens rechtsaf in plaats van de gebruikelijke linksaf. Prachtige hoge bomen en…

    Lees verder: opeens

  • soepenfestijn

    Deze winter heb ik vele vers gemaakte soepen gekookt. Als mensen op bezoek komen in mijn huisje, schotel ik ze vaak verse soep met brood voor. Allerlei varianten en combinaties. Ik heb er zes opgeschreven. De recepten die ik link zijn de basisrecepten die ik online heb gevonden en ik voeg toe wat ik toevoeg. Geen…

    Lees verder: soepenfestijn

  • wervelend

    Nacht en dag. Het was vroeg vanochtend. Drie uur vroeg. Even uit bed. Kopje thee, serie kijken, nog een kopje thee, toiletbezoek en nog even proberen te slapen. Het lukte niet. Hoe laat is de zonsopgang? Zeven uur vierentwintig. Aangekleed en voor zeven uur aan de wandel.  Ook hier fluiten de vogels. De meeuwen schreeuwen…

    Lees verder: wervelend

  • gisteren bedacht

    In het vooruitkijken zit voorspelbaarheid. Het is niet altijd meteen hoe het ook daadwerkelijk gaat. Denken aan de toekomst (denken aan morgen) brengt een beeld, invulling en verwachting van hoe het kan gaan. Soms besef ik me dat ik niet wil weten hoe het zal of kan gaan. Ik doe en ik ga.  Gisteravond begon ik…

    Lees verder: gisteren bedacht

  • wat ik zie

    De vlinder, zachtjes vliegend en stotend tegen het raam. Ze blijft fladderen, mijn aandacht zoekend. Ik mag dichterbij komen. Ik sta voorzichtig op en bestudeer haar vleugels. Ze blijft zitten waar ze zit. Ik kijk over haar heen, mijn neus drukkend tegen het raam om zeker te weten wat ik zie. Donkerbruin, oranje, rood, ogen…

    Lees verder: wat ik zie

  • wat ik zag

    Fier zittend.Gestrekte benenover elkaar gelegen. Spiedend zoekend.Halfgesloten oogleden,missend medeleven. Stug pratend.Tomeloze klanken,verwaarloosd bedanken. Misleidend kijken.Verkrampte handen,opgehoopte misverstanden. Halsreikend hopend.Terneergeslagen knieën,verloren ideologieën. – 2014 CF Ook deze woorden van toen, herken ik nu. Ook al kijk en beleef ik de wereld niet meer op deze manier. Het was ooit wel wat ik zag. Het brengt me…

    Lees verder: wat ik zag

  • woorden van toen

    Het verdriet dat vraagt,bestaat,is waar. Het geluk dat voelt,krioelt,overspoelt. Het is niet de keuze die beperkt,het is de vrijheid die wordt versterkt. Voel het verdriet.Zie het geluk.Ervaar. -2014 CF Ik kan bijna niet geloven dat ik deze woorden ooit heb opgeschreven. Het zijn woorden waar ik me nog steeds in kan vinden. Ik vond het…

    Lees verder: woorden van toen

  • tekst en beeld

    Iedereen interpreteert woorden anders en heeft er een beeld bij.  Iedereen interpreteert een beeld anders en geeft er woorden aan om het te beschrijven. Bij het CKE in Eindhoven heb ik in 2013 een literaire schrijfcursus gevolgd. Als afsluiting van de cursus nam ik deel aan het Blind Date Project. Schildercursisten van Miranda van der…

    Lees verder: tekst en beeld

  • over sterven

    Verlies, sterven en doodgaan komt af en toe en opeens dichtbij. Als de mens geconfronteerd wordt met ziekte of als naasten ziek worden, ziek zijn en uiteindelijk komen te overlijden. Soms is er geen aanloopperiode en is de dood onverwacht, geen tijd gegeven om ernaartoe te leven.  Ik twijfel al om welk woord te gebruiken…

    Lees verder: over sterven

  • Olympische Spelen

    Met alle beelden van de Olympische Spelen in Beijing 2022 op televisie denk ik terug aan de Olympische Spelen in Vancouver 2010. Vandaag keek en zocht ik of ik eerder heb geschreven over mijn eigen ervaring met de Olympische Spelen en dat had ik nog niet. A trip down memory lane. 2009Het brengt me zelfs…

    Lees verder: Olympische Spelen

  • moment in tijd

    In woorden een gevoel beschrijven, kan dat? Een gevoel ervaar ik. Het is een tinteling, een kriebel, een onderbuikgevoel, een verandering voelbaar in mijn lijf. Of een gedachte die me bekruipt? Of een euforische boost van energie? Als ik het in die woorden opschrijf, komt het niet in de buurt van wat ik wil zeggen. Wat…

    Lees verder: moment in tijd

  • even voor nu

    Het is vroeg en ik wil niet meer liggen. Ik sta op en via de gleuf tussen de twee groen-wit geruite gordijnen kijk ik in het donker en zie ik mist. De vogeltjes zijn nog niet wakker. Ik steek de kaarsjes aan. De waterkoker pruttelt na enkele minuten en het kost me langer dan normaal…

    Lees verder: even voor nu

  • huisje ruilen – deel 2

    Een dag later zei ik definitief ‘ja’ tegen het ruilen van de huisjes. De huisjes zijn zo goed als identiek en toch anders. Andere kleurencombinatie, andere bank, ander matras, net andere keukenindeling en ander uitzicht. Een ander gevoel. Beide hebben een houtkachel. Het proces ging snel. Drie nachtjes slapen en ik had twee nieuwe sleutels…

    Lees verder: huisje ruilen – deel 2

  • huisje ruilen – deel 1

    Sinds het najaar woon ik, door wat geluk en vertoning van lef, in een klein huisje. In de zomer, na een geslaagde huis- en kattenoppaszit in een andere plaats dan Tilburg, wist ik dat ik wilde verhuizen van mijn toen huidige woonplek. Ik was dankbaar dat ik daar twee jaar geleden kon gaan wonen. Het…

    Lees verder: huisje ruilen – deel 1

  • I am I am I am – Maggie O’Farrell

    The people who teach us something retain a particularly vivid place in our memories. (p. 92) De laatste tijd denk ik regelmatig terug, probeer ik me te herinneren, waar ik vroeger blij van werd. Lezen. Ik las vroeger vanalles en nog wat. Meerdere boeken in de week. Mijn concentratie is nog wankel. Het lezen van…

    Lees verder: I am I am I am – Maggie O’Farrell

  • nieuw jaar

    And now we welcome the new year. Full of things that have never been. – Rainer Maria Rilke Allemaal nieuwe dingen om naar uit te kijken. Een vrije gedachte om een jaar, een maand, een dag, een uur, een minuut tegemoet te gaan. Het mooiste gedeelte is het niet-weten. Wat zal het zijn? Wat zal…

    Lees verder: nieuw jaar

  • vogeltjes schouwspel

    Heerlijk om te zien hoe ze komen en gaan. Ze hoppen van de ene vetbol naar de andere en weer terug. Ze lijken elkaar te verjagen van een plek om vervolgens beide naar dezelfde nieuwe plek te vliegen. Het wisselt elkaar bijna onafgebroken af. Als het regent is het rustiger. Ik vraag me dan altijd…

    Lees verder: vogeltjes schouwspel