waar ik ben

Het huis is prachtig. De keuken en woonkamer zijn groot. Ik denk dat mijn kleine huisje wel drie keer in die twee kamers past. Naast de grootte van het gehele huis en alle individuele kamers is het uitzicht vanuit elk raam weids en groen. Afhankelijk van de wolken en de regen of blauwe lucht kan ik zo ver kijken en zien als ik maar wil. De eigenaren zijn vriendelijk en de katten hebben hun eigen routine en zijn vooral tevreden met genoeg eten. De één kijkt nog wat meer naar me op afstand, de ander begint te spinnen als ik zachtjes over haar kopje krabbel.

Al in al is het even wennen aan een nieuwe omgeving. Een herkenbaar gevoel van toen. Dankbaar dat ik dit kan doen en even op deze mooie plekken kan zijn. Het blijft bijzonder om dat bij mezelf op te merken dat dat gebeurt en mijn ervaringen zijn. Tevens is het zoeken naar het hier ‘echt’ zijn. Ik merk het aan het geluid maken in huis. Ik doe voorzichtig, ik schuifel over de vloer. Ik vind een plek om mijn puzzelboek en leesboek neer te leggen. Ik zoek naar een fijne zitplaats op de bank die ik nog niet ken. Kleding in de kast leggen of niet? Ik weet ook uit eerdere ervaringen dat het met een aantal dagen meer vanzelf zal gaan en vertrouwd gaat voelen.

de ruimte om me heen

Vanochtend merkte ik vooral de ruimte om me heen op. Mijn eigen huisje is klein qua oppervlakte, het voelt geborgen en veilig. Het voelt heel overzichtelijk en behapbaar. Dit huis is zo groot dat het ook ruimte geeft en toch komt met die ruimte ook meer denken. Alle ramen dicht? Waar zijn de katten? Het ontbreekt me qua spullen ook aan niets. Alles is er. Van een vrieskast voor ijsblokjes (dit is luxe voor mij) tot een kledingroller om kattenharen te verwijderen tot tien verschillende koffiekopjes om uit te kiezen (en ik heb alsnog mijn eigen mok, die ik heb meegenomen vanuit huis, het liefste).

Ik voel ook meteen dat beide situaties oké zijn. Het feit dat ik de optie heb en het verschil ervaar, is helpend. Ik kan in beide leven. Gewend aan een klein huisje brengt veel, het wennen aan meer ruimte geeft (denk ik) letterlijk ook meer ruimte. De wereld is zo groot. Elke keer als ik dit soort huisoppassen doe en ik rijd drie uur naar een nieuw dorp in een ander land, voel ik dat de wereld ruim en groot is. Er zijn altijd nieuwe plekken te ontdekken. Om mij heen en in mijzelf.

Ondanks de hoeveelheid aan ruimte om me heen, zie en hoor ik graag de kleine dingen. Dat lijkt op dezelfde manier in mij te blijven werken ongeacht waar ik ben. Dat vind ik fijn. In de ochtend drink ik mijn eerste kop thee buiten en ik hoor eerst (en daarna zie ik) een roodborstje. Of Lucie, de kat, die me bijna meteen vertrouwde en dat ik haar mag aaien. En zwaluwen. Het huis heeft bijna geheel rondom raampartijen en aan één kant hebben de eigenaren zwaluwnesten onder de dakgoot geplaatst. Vooral gisteravond, met een regenboog op de achtergrond, maakten de zwaluwen er een prachtig schouwspel van.

fantastische dagen

Mijn gedachte is om elke dag één klein, iets nieuws te doen. Hoe groot of klein dan ook en wat ik daar dan ook onder versta. Soms kom ik tijdens dit soort (vakantie)reizen niet onder mijn druk vandaan dat elke dag fantastisch moet zijn. Nieuwe plek en dus alles zien en doen wat er te doen is, anders mis ik iets? Is niet zo. Ik heb ook nodig om kalm aan de dag te starten, de film The Holiday te kijken en als ik zin heb om op de bank te gaan zitten en een woordzoeker op te lossen, dan ga ik zitten.

Een hele dag is nooit fantastisch. Het zijn voor mij momentopnames en als dat er toevallig meer dan gemiddeld op een dag zijn, dan voelt die dag vaak als fijn en prachtig. Gisteren bijvoorbeeld mijn ochtendthee drinken op het balkon met uitzicht over de vijver. Vervolgens een pompoenbroodje van de Lidl eten. De smaak is anders en de kaas is lekker alleen al omdat er drie smaken in één verpakking zitten. Ik vind het een uitvinding en ontdekking ineen. In de middag heb ik een uur gefietst op een supersonische fiets. Zoevend van de heuvel af, door de groene vallei en heuveltjes op met Turbo ondersteuning. De foto’s zijn prachtig. Het is vastgelegd in een moment van vreugde. Vele uren en minuten om al die activiteiten heen, schuifelde ik voorzichtig door de ruimtes van een nog onbekend huis. Oja, twee toiletten bijvoorbeeld, naar welke ga ik toe?

plan de campagne

Gisteravond zocht ik naar een activiteit voor vandaag. Ik keek online naar een kasteel in Luxemburg dat de eigenaar tipte om te bezoeken. Wel leuk, maar het is bijna een uur rijden. Ik vond uiteindelijk een sculpturenpark dichterbij en op fietsafstand (25 minuten). Ja, dat ga ik morgen doen.
Het is nu morgen. Ik ga vandaag niet naar het sculpturenpark. Het is ietwat grijzig weer. Dadelijk eerst aankleden, huis beetje ordenen en dan hier de heuvel op lopen. Uurtje wandelen ja, dat wil ik wel. Wellicht vanmiddag even fietsen als het droog is, want ja die fiets is heerlijk.

Ik ben waar de ruimte is.