de avontuurlijke kriebel

Tja, zelf gepland en in de actie gekomen. Ergens wilde ik het wel, want anders had ik het niet gedaan. Ik bezit genoeg eigen wijsheid om het anders niet te doen. Vanochtend toen ik mijn tweede kopje koffie ging zetten, kwam daar even die kriebel weer in mijn buik. De herinnering aan mezelf dat ik dat gevoel bezit, het verheugen op iets nieuws en onbekends, ook al is het enthousiasme niet meteen altijd aan de oppervlakte.

Ik ga anderhalve week op twee katten en een huis passen in Duitsland. Ik rijd vandaag met mijn auto door vier landen. Ergens dichtbij de grens van Nederland, België, Luxemburg en Duitsland staat het huis. Als de foto de waarheid is, dan krijg ik vanuit de ene kant van de keuken een uitzicht op een ieniemienie dorpje en aan de andere kant een groene vallei. De originele gedachte en wil is om naar Schotland te gaan. Alleen de planning en de reis en het geregel voelde net te veel. Dit is op rij afstand binnen drie uur van mijn woonplek en dat voelt kalmer. Meer als het vakantiegevoel waar ik nu ook behoefte aan heb. Alhoewel, gezien de weersvoorspelling en de hoeveelheid dat het gaat regenen, kan het zijn dat ik me alsnog bij tijd en wijle in Schotland zal wanen.

Afgeleid door tandpijn in de afgelopen week is er weinig aandacht geweest voor de planning en voorbereidingen. Het is nu half tien ’s ochtends en het belangrijkste waar ik gisteren aan kon denken is, dat ik mijn thee heb gesorteerd die ik mee wil nemen. Het feit dat ik er ook voor kies om eerst deze woorden op te schrijven, stelt me gerust dat het wel meevalt met mijn inpakstress en ‘ik wil niets vergeten’ gedachte.

Een kriebel ontstond van de week ook toen ik na na een regenbui door het bos liep. Tien minuten van mijn huisje wandelde ik onder de groene bomen door en had ik het gevoel dat ik van alles in de natuur weer voor een eerste keer zag. Geïnspireerd door een tentoonstelling in het Bredase museum van Ruud van Empel én in de week daarvoor ook een kruidenwandeling door een ander bos, kijk ik toch anders naar de wilde bloemen, bramen en al het ‘onkruid’ dat groeit en bloeit langs de bospaden.

Een avontuurlijke kriebel voor komende week. Een nieuwsgierige, creatieve kriebel over de bijeenkomst van 12 oktober. Een kriebel om de natuur te blijven bewonderen.

Kortom, het kriebelt. En nu ga ik inpakken.