Ik rijd graag in mijn auto. Het geeft me plezier. Mijn auto is eenvoudig en comfortabel. Zij (hij?) heeft wat van de wereld gezien en heeft geen USB-aansluiting en wel een cd-speler. Eén van de favoriete cd’s is Live in Amsterdam van Candy Dulfer. Voor mij tijdloos. Vroeger, nu en hopelijk ook in de toekomst is het muziek waar ik graag naar luister en bij weg kan dromen.
Vroeger speelde ik altsaxofoon. Een aantal jaren bij een harmonie, maar vooral de muzieklessen vond ik leuk. Candy Dulfer was toen één van de saxofonisten die ietwat bekend was. Ze stond met Prince op het podium. Ik kocht uiteindelijk meerdere cd’s. Eerst draaide ik die cd’s in mijn cd/radio/cassettespeler op mijn slaapkamer en later studentenkamer. Nu stop ik regelmatig diezelfde cd, Live in Amsterdam, in mijn cd-speler in mijn auto.
Ik zocht het op via Google en de cd is in 2001 (!) opgenomen. Eenentwintig jaar geleden. Ik heb haar muziek weleens opgezocht op Youtube en het is niet hetzelfde. Ook wel eens geluisterd naar de studio versie van dezelfde song, het is niet hetzelfde.
FAVORIETEN
song 3 – For The Love of You
(in samenwerking met Angie Stone/ cover van de Isley Brothers)
Fijn. Gemoedelijk. Geen haast. Alle tijd. Kalmte. Het samenspel. Het talent. Ze vullen elkaar moeiteloos aan. De ruimte geven voor ieders solo. De zang. De opbouw. Muzikaliteit. Zo rond de vier minuten de zang van Angie Stone. Zo rond vijf minuten speelt Candy Dulfer. En dan vervolgens rond minuut 6.10 hoor ik het effect, opzwepende, meegaan van publiek. Onderweg naar een apotheose.
song 5 – Lily Was Here
(in samenwerking met David A. Stewart, gitarist van Simple Red)
Altijd het lied om naar te luisteren als ik op zoek ben naar een dialoog. Ik hoor een gesprek. Ik vul elke keer anders in. Het spreken van de gitaar. Het reageren van de saxofoon. De noten. De klanken. De riedels. Het ritme. Vloeiend. Aanvullend. Toeleven naar een hoogtepunt in discussie of blijheid van het behalen van een doel. Het terugkeren naar de rust. De basis. Het delen met de ander. Het begrip. Het ondersteunende. De kunde. Het magische van gitaar- en saxofoonklanken die samenkomen en voor mij altijd een verhaal vormen.
song 6 – Synchrodestiny
(in samenwerking met David A. Stewart)
Vrolijk. Goede zin. De zon schijnt. Het vieren van het leven. Ook hier hoor ik woorden. Geruststellend. Helpend. Verder komen. Duidelijkheid scheppend. Ook chaos. Soms herrie. Wanorde. Van alles door elkaar.
song 7 – Nikki’s Dream
Wederom hoor ik een gesprek met woorden als er niet gezongen wordt. Instrumenten die hoorbaar zijn. Die klinken. De opbouw vanaf rond minuut 2.30, opvallend genoeg door de gitaar. Subtiel. Waardevol. Variërend. Winnend aan kracht, de drums als basis kalm volgend. Wisselingen van de wacht. Tempoverschuivingen. Vanaf minuut 7.52 de toonladder opbouw. Prachtig slotakkoord.
ruimte voor woorden 