And now we welcome the new year. Full of things that have never been. – Rainer Maria Rilke
Allemaal nieuwe dingen om naar uit te kijken. Een vrije gedachte om een jaar, een maand, een dag, een uur, een minuut tegemoet te gaan. Het mooiste gedeelte is het niet-weten. Wat zal het zijn? Wat zal het worden?
Leun ik op wat ik al weet en ken? Vul ik in door te denken, omdat het vorig jaar zo was, dan zal het komend jaar gelijk zijn? Omdat het afgelopen jaar zijn golven heeft gekend, dan is hetzelfde ritme van toepassing voor de komende maanden?
Hoe ingewikkeld is het om het niet te bepalen van tevoren? Geen houvast in te bouwen. Compleet met open ogen, nog niet zien wat er precies gaat gebeuren en dan toch gaan. Gaan, zonder verwachtingen en geen invullingen. Lukt me dat? Niet altijd. Wil ik niet invullen en gaan en maar zien wat er gebeurt? Ja, zoveel mogelijk.
Het niet weten van wat er gaat gebeuren. Het voelt zo vrij. Het brengt gedachtes van mogelijkheden. Avonturen die nog niet zijn beleefd. Het brengt herinneringen aan reeds geleefde en ongeplande momenten.
Hoe doe ik dat? Meer leven vanuit het niet-weten? Ik heb er nog geen eenduidig antwoord over kunnen formuleren. Soms is het een kwestie van minder nadenken. Meer vertrouwen op eigen kunnen, op wat reeds in het verleden is bewezen.
Angst voor het onbekende is soms een deel van wat er in de weg zit. Wat ik ken en weet, biedt houvast. Houvast biedt routine, meer veiligheid en meer weten. De uitkomst is van tevoren al bijna vastgelegd. Een ingebouwde zekerheid.
Ik ben vaardig in rationele beredeneringen en analyses en prognoses. Ze zijn nodig voor sommige zaken. Ik ben nog niet zo vaardig in het niet-weten. Ik heb fases gekend en verkend.
Het is oefenen. Het is uitproberen. Het is onderzoeken. Het is uitvinden. Het is ervaren. Het is voelen. Het is niet-weten én het is weten.