Het is de tweede week op een rij dat ik tulpen in huis heb. Ja, de kleuren zijn mooi en ja, het geeft een lentegevoel. Waar ik het meest van geniet is de zichtbare groei en veranderingen die ze ook tonen. Soms binnen uren nadat ze in het water staan, gaan de bloemen al iets meer open. Soms is de verandering zichtbaar na een nacht in het donker. Soms is het na een dag van werken buitenshuis en binnenkomen en zien dat de zon de stengels nog langer heeft gemaakt. Het is ook het besef dat soms opeens de bloei weg is en de eerste blaadjes loslaten en vallen.
Ik lees zo af en toe hoofdstukken uit het boek The Artist’s Way* van Julia Cameron. Het is een boek om 12 weken in te lezen (en mee te werken) met als doel om de kunstenaar, creatieve zelf, in jezelf weer aan te wakkeren. De uiting van de creatieve zelf is in elke kunstvorm mogelijk. Met schilderen, interieur, fotograferen, beeldhouwen, knutselen, tekenen, schrijven. Het gaat om het creëren, het maken en hoe men als individu zijn creatieve zelf (weer) kan vinden.
Elke week gaat vooraf aan een thema met essays. Denk aan: herstellen van identiteit (wie ben ik?) of kracht (wat geeft mij inspiratie, energie?) wat betekent verbinding voor mij? Vervolgens zijn er elke week opdrachten te maken. Ik maak bijna geen opdrachten. Ik lees de verschillende thema’s, die vind ik fijn. Verder volg ik zoveel mogelijk de twee basisprincipes die aan het begin van het boek worden beschreven.
Het eerste principe gaat over de morning pages (ochtendpagina’s) en het houdt in dat je in de ochtend drie (of meer) pagina’s vol schrijft met alles wat er in je hoofd, gevoel en systeem zit. Het is voor niemand anders om te lezen en zelfs niet voor jezelf om terug te lezen. Het gaat om het open en eerlijk delen van alles wat in het hoofd zit. Met de achterliggende gedachtes als dat ’s ochtends reeds op papier is gedeeld, dan hoeft het in de komende dag niet zo ergens op de achtergrond in het hoofd mee te blijven bewegen. Ook dat de routine van schrijven in de ochtend zo werkt, dat als je elke dag hetzelfde blijft schrijven (positief en negatief) dan ontkom je er niet meer aan. Het positieve gaat bevestigend werken, het negatieve is niet meer te negeren en er ontstaat uiteindelijk een verandering, actie om het anders te gaan doen. Ik ben begonnen rond de kerstperiode. Ik schreef toen elke ochtend trouw een aantal pagina’s. In het begin was ik soms zoekend naar woorden om de pagina’s te vullen. Ik herhaalde veel, soms alleen losse woorden. Met de tijd ging het soepeler en soms werd het één pagina en soms wel tien pagina’s vol met zinnen. Op werkdagen in de ochtend lukt het schrijven zelden, maar tijdens de vrije en vroege ochtenden lukt het best aardig. Ik schrijf de woorden ook in mijn mooiste notitieboekje dat ik al lang in mijn bezit had, maar bewaarde voor ‘de beste tekst ooit’.
Het tweede principe dat ze voorstellen is dat je wekelijks met jezelf op artist date (kunstenaars date) gaat. Het is een specifiek moment gedurende de week, waarin je tijd vrij maakt voor jezelf om iets te doen wat inspiratie geeft. Het kan zijn dat je een half uurtje ergens in een cafeetje gaat zitten, kopje thee drinken en een boek lezen. Of alleen naar die filmvoorstelling gaan die je graag wilt zien. Of een bosje bloemen kopen en zelf bloemschikken. Interieur veranderingen die al lang in het hoofd zitten en nu bewust tijd voor wordt gemaakt. Of even naar een kringloopwinkel, omdat je het fijn vindt om nieuwe ontdekkingen te doen. Of ik die bijvoorbeeld een klein stickerboekje kocht en vervolgens elke ochtend een sticker mag kiezen en plakken bij de morning pages. Het is vooral iets doen uit een gevoel van blijheid, inspiratie en energie om creatief te zijn. Oftewel: je (kind) kunstenaar voeden. (pag. 102)*
En wat voedt mij, inspireert mij? Van alles. Van natuur, tot vogeltjes die zingen, een gesprek, een wandeling aan zee, een schilderij, een boek, fietsen door onbekend landschap, de zonsopgang, dieren knuffelen en tulpen die voor mijn ogen groeien en bloeien. En nog vele andere dingen die die ik nu niet noem en er ook zijn.
Wat je ook denkt of gelooft te kunnen doen, begin eraan. In actie ligt magie, de welwillendheid en kracht besloten. – Goethe (pag. 164)*
Het woord magie vind ik fijn. Het onbekende, niet-wetende wat er gaat gebeuren en het avontuur dat ik ook associeer met het woord. De magie is aanwezig in mijn leven. Ik denk aan al de ontmoetingen met mens en dier, mijn reizen en werkmogelijkheden. Het waren ooit de momenten van doen, omdat ik het wilde en vaak met de bijbehorende gedachte: en ik weet het allemaal niet precies, maar ik zie wel waar ik uitkom.
Magie is overal. Het is afhankelijk van mezelf. Momenteel is de magie er en tevens is er de angst. Angst voor falen en tevens angst voor het niet doen.
Dus ik wil doen. De magie leven samen met de angst aan mijn zijde.
* The artist’s way / Je weg in de wereld
Julia Cameron
ISBN 9789400512696
2020
ruimte voor woorden 