Categorie: ik herinner me

niet meer hier

Het hout knispert in mijn kachel. Buiten ruikt het naar vers gemaaid gras. Ik ben een middag vrij, het is fris en mijn voeten zijn koud. Mijn pastawater is aan het koken en ik denk weer even aan hen. Aan hen en de mensen die ik heb mogen ontmoeten tijdens mijn reizen. Gesprekken en een gevoel zijn vaak terug te brengen naar een omgeving en een plek in mijn gedachte.

Met sommige mensen van mijn reizen heb ik hier en daar nog contact. Vorige week kwam het bericht via Facebook voorbij dat iemand, die ik ooit ruim dertien jaar geleden drie dagen tijdens een tour in de Outback van Australië heb ontmoet, is overleden. Zo maar, opeens, ineens, plotseling. Vrienden hadden een paar dagen niets van hem gehoord, ze gingen kijken in zijn huis en hij bleek overleden (waarschijnlijk aan een beroerte).

Ik herinner me zijn goede humeur. Iemand die het makkelijk maakte om bij te zijn. Met zijn brede lach deelde hij met passie en plezier verhalen over zijn werk. Hij reisde over de hele wereld mee als begeleider voor schilderijen voor het Dalí museum.

Het is een rare gewaarwording merk ik. Een besef dat iemand die ik even ooit ergens in een moment van tijd in een unieke omgeving heb ontmoet en nu niet meer hier is. Diegene is weg van hier en ergens anders naar toe. Voorheen was hij ook niet hier hier en leefde hij zijn leven op een andere plek op deze aardbol. Het laat me terugdenken aan al de mensen die ik heb ontmoet en nu (misschien) niet meer hier zijn.

Een zelfde gevoel had ik een paar jaar geleden ook al toen ik (wederom via Facebook) vernam dat een vrouw die ik in Edinburgh had ontmoet, was overleden. Ik logeerde in haar huis de eerste week toen ik met Paul en zijn gezin ging werken. Ik had nog geen vaste woonplek gevonden en haar kamer was licht en ruim (en met een bushalte voor de deur). Ze vertelde me haar verhaal, over haar ziekte, over haar niet meer kunnen werken en haar scheiding. Ik herinner me vooral haar kleuren. Ze kleedde zich prachtig en keek me aan met bruine ogen. Later in de daaropvolgende weken, toen ik een nieuwe woonplek had gevonden, zijn we nog een keer koffie gaan drinken en hebben we samen door het park gewandeld.

Het is het onverwachte aspect en ook het besef dat het mij (en ieder ander) ineens kan overkomen. Er niet meer zijn. Het is een ongrijpbaar gevoel. Ik heb regelmatig aan ze gedacht deze week. Toen ik fietste in de zon en even dacht: dit doen zij niet meer, fietsen in de zon. Niet meer. Niet meer hier.

What though the radiance which was once so bright
be now forever taken from my sight.
Though nothing can bring back the hour
of splendor in the grass, glory in the flower;
We will grieve not, rather find
strength in what remains behind;

William Wordsworth (1770 -1850)

de plek waar

Het begon vanochtend zoals het vaak begint op een vrije en zonnige dag. Een stukje fietsen met van tevoren de gedachte om niet te ver en niet te lang te gaan. Gewoon om er even uit te zijn en uit voorzorg toch ook een flesje water mee. Richting kanaal en dan misschien daar dat rondje, dat is leuk, waar ik toen ook met mijn vader langs die kartbaan ging en ook een stukje door de bossen.

Onderweg bedenk ik me dat als ik toch richting hier fiets, dat ik misschien toch even naar die plek aan de rand van Eindhoven kan fietsen waar ik morgen een gesprek heb voor een tijdelijke baan. Even weten hoe ver het is, kan ik er op de fiets naar toe, waar is het precies, hoe voelt het? De eerste bekende straten van Eindhoven zijn zichtbaar. Oja, hier ben ik wel eens eerder geweest, beetje links aanhouden, daar die weg over en dan nog iets verder links. Ja, oh, prima plek zo te zien. Mocht ik de baan leuk vinden en de mensen die daar over beslissen vinden mij ook wel leuk, dan is dit dé fietsroute. Qua reis- en fietsafstand kan ik het niet beter treffen. Elke dag een prachtige, groene route langs het water om te fietsen.

Nu ik hier toch ben, even daar naar rechts. Hier een cafetaria, zit er nog steeds (uitstekende friet) en daar ja, daar die woning. De omgebouwde garagebox waar ik een kleine twee jaar heb gewoond. Mensen lachen met me mee als ik vertel over die woning en toch is het écht een omgebouwde garagebox. Prima eerste plek en was toen ook op ideale fietsafstand naar de hogeschool. Nu ik er toch ben, fiets ik ook maar die kant uit. En dan kan ik vandaaruit ook nog door naar die andere woonplek.

Ik fiets dezelfde route als jaren terug. De weg is nog steeds (en wellicht nog meer) hobbelig met vele kuilen en boomstronken die omhoog willen groeien door het ooit gladde asfaltfietspad heen. Nu ik er fiets, word ik herinnerd aan de vele (rode en iets minder groene) verkeerslichten op deze route. Daar is dat huis waar ik ooit aanbelde toen ik een lekke fietsband had. Daar die tennisvereniging waar ik ooit competitie speelde tegen een team van mensen die leuk speelde, maar minder leuk was om mee te borrelen. Ik neem een afslag en vraag me voor tien seconden af of de school verplaatst is. Nee, niet verplaatst, ik ging te vroeg naar rechts. Het was inderdaad toch bij die rotonde. De bureaustoelen en tafels zijn nog steeds zichtbaar vanaf de straatkant en het lijkt er op deze dag kalm en vredig uit te zien.

Door naar dat fijne huisje aan de rand van Eindhoven, dichtbij de bossen. Ik fiets langs huizen die zijn opgeknapt en waar ik me toen en nu nog steeds wel zie wonen. Kleine versies van Pipi Langkous huizen. Daar die zaak waar ik vaak ’s avonds laat, na het wegbrengen van HelloFresh maatlijdboxen in België, nog wat warme friet (of patat?) kon halen. Door dat ene steegje en daar is die fijne plek. Ik denk dankbare gedachtes als ik terugdenk aan toen en dat ik daar heb gewoond. Ooit vond ik de plek via Marktplaats. Het voelde als een vakantiehuisje. Ik denk ook aan lieve Balou (hij is niet meer), de hond waar ik op mocht passen wanneer de huiseigenaren weg waren.

Ik fiets weer verder. Even kijken bij die plek waar ik zo vaak heb gewandeld. Het is bijna niet veranderd, nog net zo groen. Ik kijk hier op de fietsroutenetwerkkaart om te zien hoe ik bij dat ene stuk kan komen vanaf hier, en wat vorige keer zo fijn fietste. Ondertussen ben ik al bijna twee uur onderweg en de accu van mijn fiets is nog op voldoende sterkte. Ik drink wat water en vervolg de weg.

Ik herinner me dat het toen fijn voelde en nu ik er weer fiets ben ik blij dat ik toen hier mocht zijn. Het is allemaal vaag bekend gebied met hier en daar nieuwe stukken. De nieuwe stukken geven me een glimlach. Dichtbij en toch net verder weg dan eerst. Iets nieuws en iets fijns zijn een fijne combinatie op deze zonnige woensdagochtend. Ik zie allerlei plekjes, hoekjes, kanalen, huizen en onverwachte bloem-,aardbeien- en eierverkooppunten bij de boeren op het erf.

Ik kom aan bij het punt waar ik wilde uitkomen. Taxi rijden heeft me een richtingsgevoel laten ontwikkelen waar ik nog vaak op kan vertrouwen. Ik herken dit van een paar weken geleden. Hier weer rechts en dan even lekker zoevend over het smalle pad dat aan beide kanten vol staat met hoge bomen met vele takken en groene bladeren.

Ik zie het bankje in de zon. Ik twijfel een paar seconden en stop dan toch. Ik herinner mezelf eraan dat ik geen haast heb. Alhoewel ik nu ook wel klaar ben met deze fietstocht. Even zitten kan helpen, paar slokken water is fijn en de zon en de warmte zijn helpend om minder haast te voelen. Oh en de vogels, dat bedenk ik me als ik een paar minuten zit. Het geluid is gelijk aan hoe ik vanochtend opstond. Vogels in overvloed (in galore). Als ultieme bevestiging waarom ik (blijkbaar) toch op dat bankje ben gaan zitten, komt er een meneer langsfietsen en die zegt tegen zijn mederijder: ja, hier zitten altijd zo veel vogels, elke keer als ik hier fiets. Je hoort ze altijd.

Ik zoek even op hoever het nog fietsen is vanaf hier. Nog 16 kilometer oftewel 40 minuten. Ik ken de weg en wil het ook niet langer later duren dan nodig is. Bijna thuis kom ik nog in een meute van oranje geklede mensen terecht. Ik ben blij voor ieder oranje gekleed mens en ik snap het feest(gevoel). Toch besluit ik af te wijken van de geplande weg om niet per ongeluk in het kanaal te hoeven fietsen.

Anderhalf uur werd bijna vier uur. De route ging anders dan gepland. De herinnering aan de herinneringen voelen vertrouwd.

Ik denk dankbare gedachtes.

soepenfestijn

Deze winter heb ik vele vers gemaakte soepen gekookt. Als mensen op bezoek komen in mijn huisje, schotel ik ze vaak verse soep met brood voor. Allerlei varianten en combinaties. Ik heb er zes opgeschreven. De recepten die ik link zijn de basisrecepten die ik online heb gevonden en ik voeg toe wat ik toevoeg. Geen foto’s als voorbeeld van de eindresultaten, omdat soep soep is en het wat mij betreft om de smaak gaat. Tevens is alles te variëren (op te zoeken op internet) naar eigen smaak en voorkeur.  

1. pompoen-wortel & tomaten- oregano pureersoep 
Van de Lidl heb je tegenwoordig handige doosjes waarin alle verse groente ingrediënten en kruiden bij elkaar zitten om pureersoep te maken. Ze staan in de schappen waar bijvoorbeeld ook de salades in zak of de krielaardappeltjes liggen. Het recept staat op het pakket en kan binnen twintig minuten op tafel staan. Van de Lidl is er de pompoen-wortel variant en de tomaten-oregano optie. Via AH zijn er meer (en ietwat duurdere) mogelijkheden, die heb ik (nog) niet geproefd.
Lidl: pompoen wortel & tomaten oregano
AH: verschillende varianten

variaties/tips 
Ik voeg vaak nog een extra ui toe, wat wortelen of tomaten (als ik ze in de koelkast heb liggen). In verhouding dan ook iets meer water toevoegen. Ook gehaktballetjes, spekjes of welke toevoeging qua vlees of vleesvervanger er is, even apart koken en toevoegen na het pureren. Soms heb ik nog wat pompoenpitten liggen of crème fraîche waarmee ik garneer. 

(smaak)mening 
Het zijn iets dikkere soepvarianten qua substantie. Heerlijk en makkelijk te maken. Veel variaties mogelijk en eventuele groenten die je nog hebt liggen, kunnen makkelijk worden meegenomen in het koken en pureren. In mijn beleving ideaal om toch groenten te eten op een dag als ik geen zin heb om te koken. Mijn favoriet is de pompoen- wortel variant (ik laat de koriander achterwege). De tomaten-oregano is ook lekker, maar meer standaard. Conclusie: het is een goede ontdekking en toevoeging voor in de supermarkt. 

2. pittige tomatensoep 
Klik hier voor basisrecept –> pittige tomatensoep van Foodinsta.nl

variaties/tips 
Dit is een soep die elke keer anders uitpakt. Het kost wat moeite en tijd qua snijwerk en ik doe bijvoorbeeld wel alle drie de paprika’s erin (niet twee). Een ui of knoflook extra, toch een groentebouillon blok. Variëren met soorten tomaten is een aanrader. Sommige tomaten zijn zuurder en om de smaakbalans iets zoeter of juist minder zuur te krijgen, is bijvoorbeeld een combinatie van normale tomaten, snoeptomaten, Roma tomaat of de tomaten die in de aanbieding zijn, het advies.  

Het is echt een proefsoep en toevoegen van wat wordt gemist tijdens het koken. Zout of peper iets meer of iets minder. Afhankelijk van hoe vers de rode peper is, wellicht toch de zaadjes toevoegen of juist weglaten. Goed en lang genoeg laten doorkoken om zoveel mogelijk smaken tot zijn recht te laten komen. 

(smaak)mening  
Soms lukt deze soep en soms niet. Als het precies naar smaak is, is het een fantastische, heerlijke en pittige soep. Het is experimenteren, veel proeven en soms ook loslaten wat in welke hoeveelheid precies toegevoegd hoort te worden. Het is ook afhankelijk van waar en met wie de soep gegeten wordt. Ik herinner me een moment met vriendinnen (toen wonend in een ander huisje) iedereen was enthousiast en vroeg om een tweede portie. Die keer was het perfect gelukt. Ik herinner me daarnaast een moment dat ik de soep at met een vriendin, buiten in de zon in oktober en de vogeltjes die in heg aan het fluiten waren. De soep creëert en is onderdeel van herinneringen. 

3. knolselderijsoep 
Het recept voor deze soep werd in drie zinnen aan me uitgelegd tijdens een autorit met een vriendin. We hadden het over ons avondeten en we kwamen uit bij een gemeenschappelijk plezier voor het maken en eten van soepen. Ik had nog nooit gehoord van deze variant met knolselderij. De volgende dag maakte ik mijn eerste portie. 

ingrediënten en globale bereidingswijze:
1 knolselderij / 1 ui / 1 knoflookteentje (of 2) / 1 groentebouillonblokje / 400 à 500 ml water / verse rozemarijn / evt. (vegetarische) rookworst 

  • Soeppan(netje), beetje olie verwarmen en gesnipperde ui en knoflook een paar minuten laten bakken.  
  • Knolselderij schoongemaakt en in blokjes toevoegen en even meebakken (totaal 5 minuten). 
  • Vervolgens water toevoegen, laten koken en dan bouillonblok erbij doen. Tot slot de verse rozemarijn als takje laten meekoken. In totaal zo’n 20 minuten, tot de knolselderij zacht genoeg is om te pureren.  
  • In de tussentijd rookworst opwarmen en in stukjes snijden.  
  • Na ongeveer 20 minuten rozemarijn uit de soep halen (of naar smaak erin laten), soep van vuur af en pureren.  
  • Even terug op het vuur om rookworst mee opwarmen. Klaar om te eten! 

variaties/tips 
De tweede keer dat ik het maakte had ik de knolselderij niet goed genoeg schoongemaakt en gewassen. Een aardsmaak is niet wenselijk. Op een ander moment toen ik de soep nog een keer maakte was ik vergeten rozemarijn te kopen. Ik had wel peterselie liggen. Ook voegde ik die keer een stengel prei toe. Het maakt het geheel iets pittiger. Waterhoeveelheid genoeg en niet te veel, de dikte van de soep is juist wat het ook vullend maakt. Rookworst kan wellicht niet toegevoegd worden of juist vervangen worden door gebakken (vegetarische) spekjes.  

(smaak)mening  
Een onverwachte en overheerlijke toevoeging aan mijn soepenarsenaal. Een vullende soep die voor de wintermaanden dat geruststellende gevoel kan geven. Op de bank, houtkachel aan, vuurtje dat brandt, onder een dekentje en dan een goedgevulde kom knolselderijsoep die je handen verwarmen. Aanrader. 

4. champignon – vermicelli – peterselie- gehaktballetjessoep 
Een gouden ouwe uit mijn moeders tijd. Afgelopen winter herontdekt nadat ik even was uitgekeken op mijn andere recepten. Vroeger aten wij altijd soep bij het avondeten. Deze variant zit in mijn gedachte als een favoriet. Wellicht kwam het door de vermicelli, want andere soepen die we aten was altijd zonder.

ingrediënten en globale bereidingswijze:
2 bakjes verse champignons / verse peterselie / handvol vermicelli / twee of drie groentebouillonblokjes / gehaktballetjes 

Het gaat er vooral om dat vermicelli en gehaktballetjes lang genoeg gekookt hebben. Totale kooktijd is dus beetje inschatten en kijken of alles gaar (en niet te gaar) is. 

  • 1,5 liter water aan de kook brengen in soeppan, indien gewenst daarna gehaktballetjes toevoegen. Als water kookt ook de groentebouillonblokjes toevoegen. 
  • Ondertussen de champignons in schijfjes snijden en toevoegen aan het zacht kokende water. 
  • Vermicelli toevoegen, kooktijd afhankelijk van wat op pak staat.
  • Tot slot peterselie fijn snijden en de laatste vijf minuten laten meekoken. 

variaties/tips 
Soms laat ik de vermicelli weg en maakt het de soep wat minder vullend en juist wat lichter. Ik heb dan toch de warmte (en zoutheid, opkikkertjesgevoel) van de soep en in combinatie met een simpele salade heb ik mijn avondeten op orde. 

(smaak)mening  
Simpel en effectief. Snel op tafel en ik vind het in combinatie met een stokbroodje met kruidenboter op een zondagmiddag een ideale soep. De peterselie ruikt heerlijk. 

5. Erwtensoep met behulp van een vers soeppakket 
Klik hier voor een idee van het vers pakket voor erwtensoep: Lidl erwtensoep vers pakket uitgelegd door Desnellehap.nl

(smaak)mening
Deze erwtensoep is ideaal voor een huishouden met 1 persoon en zonder vriezer om extra gemaakte porties te bewaren. Alle ingrediënten zitten in een betaalbaar pakket (bijvoorbeeld afgemeten hoeveelheid erwten in plaats van hele pak erwten kopen) en ik voeg vaak alleen nog de (vegetarische) rookworst toe. 

Erwtensoep is bij uitstek de soep in de winter. In mijn beleving en herinnering van vroeger was dat altijd een middag werk voor mijn moeder. Door dit pakket ben ik snel onderweg en staat het snel op het vuur. De kooktijd is nog steeds wat langer dan gemiddeld, maar voor mij de moeite waard, omdat de smaak altijd fijn is.

6. Courgettesoep 
De ontdekking van deze variant kwam doordat ik van een vriendin een aantal verse courgettes meekreeg uit haar moestuin. Wat maak ik in hemelsnaam met drie courgettes (gele en groene)? Al googelend kwam ik uit het op het volgende recept: courgettesoep van Brendakookt.nl

variaties/tips 
Ik voeg altijd een extra ui (rode of witte) toe en ietwat meer knoflook.  

(smaak)mening  
Het verrast me altijd hoe smaakvol deze soep is. Simpele en eenvoudige ingrediënten. Ook deze soep is ideaal te combineren met een salade. Wellicht ietwat meer een soep voor het voorjaar en in de zomer, omdat het een dunne en een niet gebonden soep is. Toch heb ik deze soep van de winter een paar keer gemaakt en het stelt me nooit teleur.