Van die dagen dat ik allerlei lege verpakkingen in mijn handen heb. Tandenpasta op. Leeg verfblik. Laatste vel van toiletpapier én keukenrol. Houtvuller op. Koffiebonen wederom malen. Het potje van de avond gezichtscrème is nu echt op. Scheerschuim schuimt niet meer. Deo leeg. Spullen zijn op. Vervolgens lijstjes maken met zaken die gekocht mogen worden en dan ook vooral niet vergeten om het lijstje mee te nemen naar de winkel.
Klein fijn nieuws is dat het stopcontact in mijn schuur een stuk vaster hangt aan de muur. Mede mogelijk gemaakt door mijn vader. Doordat de tafelmodelkoelkast nu in de keuken staat, is mijn oude koel-vriescombinatie niet meer nodig op zijn oude plek. Echter heb ik nog geen nieuwe vriezer, dus de combo is tijdelijk naar de schuur verplaatst. Ik vertrouwde het stopcontact niet helemaal, het bungelde. Ik kreeg er ook letterlijk een schok van toen we bezig waren met het opnieuw vaster draaien van de schroeven. Nu zit ie muurvast en staat mijn oude koel-vriescombinatie daar tevreden te brommen met overgebleven zomerijsjes.
Ik heb ook het meest ideale keukenrekje gevonden voor op de nieuwe keukentegels. Geen boor nodig en het hangt net zo vast als het stopcontact in de schuur, maar dan met zuignappen. De fles olijfolie staat er perfect in en ik kan mijn stamper en soeplepel kwijt. De eerste courgettesoep van het seizoen is reeds gemaakt en smaakt vertrouwd lekker.
Tevens hangen de topdown en bottum up plisségordijnen in de keuken. Heb ik zelf gemonteerd. Tijdens de installatie was ik degene die de laatste van 8 schroeven dol draaide. Vervolgens brak de kop eraf toen ik ‘m uit het kozijn probeerde te halen. Nu zit er naast de afgebroken schroef nog een schroef, voor zolang als ie wil, in het kozijn muurvast. Het gordijn hangt en ik kan me voorstellen dat een nieuwe huurder (over vele, vele jaren) denkt: waarom heeft men dit zo gedaan? Omdat het kan en omdat het gordijn nu hangt.
Ook in de hal, bij de voordeur, hangt een gordijn. Een douchestang tussen twee muren geklemd en een gordijn op de juiste lengte gemaakt. Ik kan namelijk ook zelf een gordijn korter maken, zonder het gebruik van een naaimachine. Kan ik dat? Ja, dat kan ik.
Ik waste mijn handen en probeerde de aarde onder mijn nagels vandaan te schrobben. Had ik niet eerder tuinhandschoenen gekocht? Ja, heb ik. Waarom heb ik die niet aangedaan toen ik mijn planten in grotere potten zette met nieuw potgrond? Omdat ik was vergeten dat ik die handschoenen ergens in het schuurtje heb liggen. Ook gaf ik mijn nieuwe plant, een Maranta plant (oftewel gebedsplant) nieuwe aarde en een nieuwe pot. De plant viel me op door zijn gekrulde bladeren. Ik las dat het betekent dat ze meer water nodig hebben, dus ik nam ‘m mee naar huis. Na een halve dag op mijn vensterbank zat ik er naast toen ik het blad hoorde openvallen. Ook is één stengel met een lipje vastgemaakt aan een zwartwit rietje, omdat zijn bladeren zwaarder lijken te zijn dan dat de stengel kan dragen.
De betonvloer is geverfd. Na de eerste laag dacht ik: verkeerde keuze. Na de tweede laag dacht ik, oké dit gaat wel wat worden. De zon liet zich even zien en de schaduwen van de boom buiten mijn raam maakte een prachtig patroon op de bijna witte vloer. Deze vloer is het laatste grijs dat ik aan het verwijderen ben in dit huis van mij.
Tijdens het verven van de eerste verflaag kwam de man, die de dakgoten aan het schoonmaken was, even delen dat ik toch echt wel de rand tussen de muur en vloer moest kitten. Als er ooit lekkage komt? Oké, oké. Als ik dan toch nu bezig ben. Welke kit? Acrylkit, waarschijnlijk twee bussen zei die. Oké. Top, doe ik dat ook. Het ging niet vlekkeloos, maar weer een nieuwe vaardigheid geleerd. Iets met te ver de dop eraf snijden waardoor als er druk op komt, dan komt de kit niet uit de tuit maar onder de schroefdop vandaan. Met als gevolg dat vooral de kit via mijn handen op de muur is gekomen in plaats van via de kittuit. Men moet er bij zijn geweest om te weten hoe het exact verliep.
Vandaag ga ik de derde en laatste vloerverflaag aanbrengen en dan morgen plinten plakken. De laminaatman was zo kundig om de plinten alvast op maat te zagen en hij heeft uitgelegd hoe ik plinten kan plakken. Plinten afkitten heb ik nu iets meer vertrouwen in na het eerdere geklieder. Vervolgens vloerkleed erin en dan wellicht een stoel. De dubbele gordijnroede is gisteren opgehangen. Ook die hangt muurvast. De keuze van gordijnen oogt niet ideaal, dus die mag ik nog terugbrengen en weer over nadenken wat dan wel passend is. Over spullen terugbrengen geschreven, ik kreeg mijn geld terug van het laminaat bij de Hornbach. Tip: exacte datum en tijd en bedrag kunnen noemen van de aankoop en men kan de bon via hun eigen computersysteem terugvinden. En vriendelijk glimlachen en geduldig zijn, altijd helpend.
Toen ik ´s ochtends een keer mijn keuken plisségordijn opende van boven naar beneden zat er een duif te zonnen op de lantaarnpaal voor mijn huis. Het zijn de korte momenten en wat ik zie. Dat is het zeker.
Het lijkt een opsomming van alle dingen die ik heb gedaan en gezien in de afgelopen dagen. Dat is het ook. Mijn hoofd gaat nog niet uit. Dus ik heb een paar dagen zee geboekt, want anders kan ik elke dag twintig dingen doen. En dat is ook oké, alleen ik ben naast alle dingen die ik doe, ook toe aan wat zeewind door mijn haren.
ruimte voor woorden 