Na het uitlezen van het boek De kraanvogel vrouw van Patrick Ness was er een fijne verwondering en drang naar: ze bestaan dit soort verhalen, ik wil er meer lezen. Bij toeval vond ik dit boek weer langs de weg in een bibliotheekkastje. Naast een prachtige kaft qua kleuren was ook de achterflaptekst die me enthousiast maakte om te gaan lezen. Het is een verhaal met Japanse invloeden. Het heeft het stille, creatieve en pure wat in woorden en gevoel tot een verhaal is geschreven. Het magische, mysterieuze en mystieke. Het verstilde en hoopvolle. Mystiek verlichtende zou ik het willen noemen. Het bijna bovenwonderlijke verklaarbare en onverklaarbare van het leven, de dood en wat daartussenin is. Prachtige opbouw. Een eind passend bij het verhaal en toch gaf het een onaf gevoel. Net zoals een leven soms nog niet klaar is met leven en de dood er dan toch is.
Het lot en ik bepalen welke boeken ik lees voor een aantal maanden nu. Het gaat best goed met de ´toevallige´ keuzes die ik maak in de bibliotheekkastje langs de weg, maar wat als ik mijn opties wat groter kan maken? Het bracht me naar de gedachte om toch maar weer eens te kijken naar de ‘echte’ bibliotheek en uit te zoeken hoe dat werkt en wat het kost.
Vroeger schreef je je in bij de bibliotheek in de gemeente van waar je woonde. Is dat nog steed zo, zijn er andere mogelijkheden? Ik ontdekte dat er tig opties zijn. Per gemeente verschilt het. Het irriteerde me meteen, dat het overal anders werkt. Overal een ander soort abonnement en andere kosten en andere uitleentermijnen. Ik was naïef in mijn denken dat het voor elke bibliotheek in Nederland hetzelfde zou zijn. Kan ik niet gewoon een boek lenen zonder abonnement? En waar dan en hoe dan? Ik liep ooit, een aantal maanden geleden al eens, de bibliotheek van Boxtel binnen. Het is onderdeel van een vaak gefietste route en er is een (gratis) toilet.
Het voelde toen als een mooie ruimte, onverwacht interessant om even van binnen te zien. Een hoeveelheid aan boeken waar ik even middenin stond. Na online zoeken en allerlei bibliotheekvestigingen te vergelijken, kwam ik toch uit bij die van Boxtel. Het heeft ruime openingstijden en de mogelijkheid om via de BiebApp per boek te huren (2 euro). Voor mij ideaal om te proberen, om te kijken of het lezen blijft gebeuren en ik hoef niet meteen een jaarabonnement met die bijkomende kosten af te sluiten. Snel na dat besluit was het doel van de dag om te gaan fietsen en eens te gaan zoeken naar welk boek ik dan zou willen gaan lenen. Met hetzelfde enthousiasme als dat ik voor een bibliotheekkastje langs de weg sta, kan ik nu in een ruimte met duizenden boeken hetzelfde doen.
Ik voelde me even weer kind toen ik daar in de bibliotheek de eerste boeken uit de schappen pakte. Een zee aan boeken voor me. En als ik wil kan ik ze allemaal lezen! Vroeger was ik een kind dat elke week naar de bibliotheek ging en wel meerdere boeken per week las. Het bracht een beetje dat gevoel terug. Ik kan elk verhaal lezen en ik mag zelf kiezen welke. Wow.
Tevens kwam er ook een gevoel van overweldiging toen ik er daadwerkelijk stond. Er staan heel veel boeken en hoe weet ik welk boek ik wil gaan lezen? Willekeurig op basis van een icoontje of kleur van kaft of dikte van boek pakte ik vele boeken uit het schap om na het lezen van een enkele zin vaak meteen weer terug te zetten in de kast. Het duurde even voordat ik een achterkant vond waarvan ik de gehele tekst las. Best wel even, langer dan anderhalf uur even om een boek te vinden waarvan ik dacht: ja, dat verhaal wil ik lezen en beleven. Een vrouw van mijn leeftijd hielp me bij de eerste keer scannen en uitlenen.
Vervolgens at ik mijn middagsnack op een houten buitenbankje en las ik een bibliotheekboek. Het boek is na de eerste pagina’s al best wel weer fantastisch. Als alles is gezegd van Anne Griffin.
ruimte voor woorden 