Tag: ruimtevoorwoorden

Het is een jaar.

Een jaar waarin de woonplek constant is gebleven. Iedere dag brengt de omgeving waar ik woon wel iets waar ik een blij van gevoel van krijg. Ik verwonder me erover dat ik elke keer weer andere woorden kies en zinnen kan samenstellen om de omgeving te beschrijven van waar ik nu woon.

De vier seizoenen zijn gekomen en gegaan. Ik zie wat weerswisselingen brengen. De verschillen tussen de dag en de nacht. De vroege ochtenden in het donker en de morgen in het licht.

Ik hoor de vogels fluiten. Ik zie de konijnen huppen en de vlinders fladderen voor mijn raam. Ik ken het kraken van de keukenkastjes en de favoriete plek van de muggen om binnen te komen. Ik tel de auto’s op de parkeerplaats om te zien hoeveel huisjes om mij heen gevuld zijn die week. Ik schrik steeds minder van de robotmaaier die in de schemer van de avond over het gras rond het huisje maait.

Ik denk terug aan die eerste weken van vorig jaar. De stilte die me toen overviel en waarvan ik nu weet dat die er bijna elk moment van de dag is. De gele bank die heerlijk zat en de huidige roze die ondertussen een blauwe hoes heeft gekregen. De houtkachel die de eerste keer brandde op kerstavond. De warmte van het vuur. De vogels die me in ieder seizoen bezoeken. Het vogelvoer dat ik in de winter maar kon blijven aanvullen. De wandelingen in de buurt, door het groen en over weilanden. De bloeiende bloemen voor mijn huisje en onderweg tijdens mijn fietstochten. De vele zonsopgangen. De kleuren. De regen en de zon. De wind, de kou en de hitte. Als ik uit het raam kijk, vraag ik me af wanneer de bladeren aan de perenboom weer verkleuren en uiteindelijk gaan vallen.

Momenten van een jaar die zijn vastgelegd in foto’s en ik kan terughalen waar ik was en wat ik voelde. De ochtendwandelingen begonnen soms met tegenzin en zorgden toch voor een glimlach. Ik werd verrast door de bochten in de weg, om de hoek verscheen elke dag toch net een ander beeld dan de dag daarvoor. Het favoriete wandelpad is elke keer dichtbij en de lucht is elke keer anders.

Gisteren brandde het vuurtje weer in het huisje. Het was even geleden. Soms kan ik nog steeds niet geloven dat ik hier een plek voor mezelf heb gevonden.

Het is een jaar.

Een collega vertelde gisteren over haar huisdieren. Drie katten, één hond en één kip. Ze zijn allemaal gered uit minder goede leefsituaties. De kip is nu alleen, voorheen waren ze met meer. Ze vertelde gefascineerd over de persoonlijkheid van haar kip. Hoe de kip, in de eerste jaren dat ze bij haar in de tuin rondscharrelde, geen eieren legde en nu wel. Over hoe de kip weet wat ze kan eten en welke planten giftig voor haar zijn. In dat kleine kopje zit al die informatie!, vertelde ze enthousiast. Hoe goed de katten en de hond en de kip het allemaal met elkaar kunnen vinden en dat ze, naast de vrijheid van de hele tuin, een fijn hok heeft om zich in terug te trekken. En dat zelfs de kip in tijden van thuiswerken veel voordelen ervaart, omdat als ze thuiswerkt de kip altijd vrij in de tuin kan zijn. De collega deelde gedachtes die ik ook wel eens heb gehad over het leven van een kip. We deelden informatie over hoe het toompje (groep van kippen) zich fascinerend kan gedragen. Ik herken de bewondering van mijn collega over hoe de kip de wereld (b)lijkt te beleven. Het deed me terugdenken aan wat ik schreef toen ik in Colinton (Schotland) op twee honden, twee katten en acht kippen pasten.

Colinton, Edinburgh (Schotland), 10 augustus 2017

Een buitenhok van 3 bij 4 meter, muren van gaas, afgewisseld met houten palen. Een dak met half zeil en half gaas, een houten huisje met een helling, twee bakken water en dagelijks vers voer. Acht kippen die in de achtertuin van een huis in Colinton een leven leiden waar in de basis niets mis mee is. Zeker als ze van veel slechter kwamen en ooit arriveerden zonder veren en niet de drang hadden om eieren te leggen. Nu leggen ze dagelijks zo’n 3 eieren in totaal en kunnen ze vrolijk in vrijheid door hun hok lopen. Maar is het vrijheid en zijn ze vrolijk? Wellicht vanuit het punt waar ze eerst waren en waar ze nu wonen. Ja, meer vrijheid, maar echte vrijheid?

Gisteren  mochten ze uit het buitenhok. De acht kippen los in de tuin. Ze waren wel eerder los geweest, maar gezien vakanties, verschillende housesitters en hun gedrag van het willen onderzoeken van vooral de tuin van de buurvrouw waren ze de afgelopen maand niet buiten hun hok geweest. Ik denk dat ze blij waren dat ze buiten hun hok mochten lopen. Als je al het gezicht van een kip kan lezen. Kan dat? Ze liepen achter me aan, aten van de planten en hielden me in de gaten. De ene kip bleef dichtbij me. De ander was ondeugend en ging juist de sla eten die niet gegeten mocht worden. Weer een ander ging naar de heg van de buurvrouw, kijken of hetzelfde gat nog daar zat om wellicht te kunnen ontsnappen. De ander deed niet meer dan dicht bij het hok blijven en nog een ander liep verdwaasd rond en wist niet wie die moest volgen. Weer een ander zag het avontuur en was nieuwsgierig naar elke hoek en plant in de tuin.

Net als bij honden en katten heb ik de neiging bij de kippen om tegen ze te praten. Ik geef ze elke ochtend vers water en eten en ik vraag hoe het met ze gaat. Bedank ze voor het leggen van de eieren en vertel wat de dag te brengen heeft. Ook deze dieren praten niet terug, maar ik geloof steeds meer in het feit dat dieren je horen en begrijpen. Ze kakelen wat af en soms als ik praat zijn zij stil en als ik niets zeg, kakelen zij. Toen ze zo vrij rond liepen in de tuin wilde ik ze motiveren om van dit moment te genieten. Laten onderzoeken wat deze tuin hen te bieden heeft. Het gevoel geven dat ze veilig zijn en dat ze gezien en gewaardeerd worden. Ik ging zitten en ze bleven bij me in de buurt en toen het na een anderhalf uur weer tijd was dat ze in hun hok gingen (de buurvrouw zou bijna thuis komen), volgden ze me zonder te morren.

Vrijheid komt in verschillende vormen. Ik ben blij dat ik die acht ‘vrije’ kippen om me heen heb en dat ik mijn vrijheid met hen kan delen.

In diezelfde periode opende ik mijn allereerste fortune cookie (gelukskoekje) ooit.

love is a present that can be given every single day you live