muurvast

Van die dagen dat ik allerlei lege verpakkingen in mijn handen heb. Tandenpasta op. Leeg verfblik. Laatste vel van toiletpapier én keukenrol. Houtvuller op. Koffiebonen wederom malen. Het potje van de avond gezichtscrème is nu echt op. Scheerschuim schuimt niet meer. Deo leeg. Spullen zijn op. Vervolgens lijstjes maken met zaken die gekocht mogen worden en dan ook vooral niet vergeten om het lijstje mee te nemen naar de winkel.

Klein fijn nieuws is dat het stopcontact in mijn schuur een stuk vaster hangt aan de muur. Mede mogelijk gemaakt door mijn vader. Doordat de tafelmodelkoelkast nu in de keuken staat, is mijn oude koel-vriescombinatie niet meer nodig op zijn oude plek. Echter heb ik nog geen nieuwe vriezer, dus de combo is tijdelijk naar de schuur verplaatst. Ik vertrouwde het stopcontact niet helemaal, het bungelde. Ik kreeg er ook letterlijk een schok van toen we bezig waren met het opnieuw vaster draaien van de schroeven. Nu zit ie muurvast en staat mijn oude koel-vriescombinatie daar tevreden te brommen met overgebleven zomerijsjes.

Ik heb ook het meest ideale keukenrekje gevonden voor op de nieuwe keukentegels. Geen boor nodig en het hangt net zo vast als het stopcontact in de schuur, maar dan met zuignappen. De fles olijfolie staat er perfect in en ik kan mijn stamper en soeplepel kwijt. De eerste courgettesoep van het seizoen is reeds gemaakt en smaakt vertrouwd lekker.

Tevens hangen de topdown en bottum up plisségordijnen in de keuken. Heb ik zelf gemonteerd. Tijdens de installatie was ik degene die de laatste van 8 schroeven dol draaide. Vervolgens brak de kop eraf toen ik ‘m uit het kozijn probeerde te halen. Nu zit er naast de afgebroken schroef nog een schroef, voor zolang als ie wil, in het kozijn muurvast. Het gordijn hangt en ik kan me voorstellen dat een nieuwe huurder (over vele, vele jaren) denkt: waarom heeft men dit zo gedaan? Omdat het kan en omdat het gordijn nu hangt.

Ook in de hal, bij de voordeur, hangt een gordijn. Een douchestang tussen twee muren geklemd en een gordijn op de juiste lengte gemaakt. Ik kan namelijk ook zelf een gordijn korter maken, zonder het gebruik van een naaimachine. Kan ik dat? Ja, dat kan ik.

Ik waste mijn handen en probeerde de aarde onder mijn nagels vandaan te schrobben. Had ik niet eerder tuinhandschoenen gekocht? Ja, heb ik. Waarom heb ik die niet aangedaan toen ik mijn planten in grotere potten zette met nieuw potgrond? Omdat ik was vergeten dat ik die handschoenen ergens in het schuurtje heb liggen. Ook gaf ik mijn nieuwe plant, een Maranta plant (oftewel gebedsplant) nieuwe aarde en een nieuwe pot. De plant viel me op door zijn gekrulde bladeren. Ik las dat het betekent dat ze meer water nodig hebben, dus ik nam ‘m mee naar huis. Na een halve dag op mijn vensterbank zat ik er naast toen ik het blad hoorde openvallen. Ook is één stengel met een lipje vastgemaakt aan een zwartwit rietje, omdat zijn bladeren zwaarder lijken te zijn dan dat de stengel kan dragen.

De betonvloer is geverfd. Na de eerste laag dacht ik: verkeerde keuze. Na de tweede laag dacht ik, oké dit gaat wel wat worden. De zon liet zich even zien en de schaduwen van de boom buiten mijn raam maakte een prachtig patroon op de bijna witte vloer. Deze vloer is het laatste grijs dat ik aan het verwijderen ben in dit huis van mij.
Tijdens het verven van de eerste verflaag kwam de man, die de dakgoten aan het schoonmaken was, even delen dat ik toch echt wel de rand tussen de muur en vloer moest kitten. Als er ooit lekkage komt? Oké, oké. Als ik dan toch nu bezig ben. Welke kit? Acrylkit, waarschijnlijk twee bussen zei die. Oké. Top, doe ik dat ook. Het ging niet vlekkeloos, maar weer een nieuwe vaardigheid geleerd. Iets met te ver de dop eraf snijden waardoor als er druk op komt, dan komt de kit niet uit de tuit maar onder de schroefdop vandaan. Met als gevolg dat vooral de kit via mijn handen op de muur is gekomen in plaats van via de kittuit. Men moet er bij zijn geweest om te weten hoe het exact verliep.

Vandaag ga ik de derde en laatste vloerverflaag aanbrengen en dan morgen plinten plakken. De laminaatman was zo kundig om de plinten alvast op maat te zagen en hij heeft uitgelegd hoe ik plinten kan plakken. Plinten afkitten heb ik nu iets meer vertrouwen in na het eerdere geklieder. Vervolgens vloerkleed erin en dan wellicht een stoel. De dubbele gordijnroede is gisteren opgehangen. Ook die hangt muurvast. De keuze van gordijnen oogt niet ideaal, dus die mag ik nog terugbrengen en weer over nadenken wat dan wel passend is. Over spullen terugbrengen geschreven, ik kreeg mijn geld terug van het laminaat bij de Hornbach. Tip: exacte datum en tijd en bedrag kunnen noemen van de aankoop en men kan de bon via hun eigen computersysteem terugvinden. En vriendelijk glimlachen en geduldig zijn, altijd helpend.

Toen ik ´s ochtends een keer mijn keuken plisségordijn opende van boven naar beneden zat er een duif te zonnen op de lantaarnpaal voor mijn huis. Het zijn de korte momenten en wat ik zie. Dat is het zeker.

Het lijkt een opsomming van alle dingen die ik heb gedaan en gezien in de afgelopen dagen. Dat is het ook. Mijn hoofd gaat nog niet uit. Dus ik heb een paar dagen zee geboekt, want anders kan ik elke dag twintig dingen doen. En dat is ook oké, alleen ik ben naast alle dingen die ik doe, ook toe aan wat zeewind door mijn haren.

late vrijdagmiddag dip

Van de week had ik een dag waarop ik de keukenmuur voor de tweede keer groen verfde en de tralie van mijn tuinpoort heb ingevlochten. Het verven was een klus die ik niet wilde, maar wel gedaan wilde hebben. Als beloning mocht ik van mezelf daarna het hekwerk invlechten. Beide klussen zijn geslaagd.

Het was die dag mooi weer. Fietsen lukt wat minder vaak dan gehoopt. Ik was nog op zoek naar een tafelmodelkoelkast. Ik fietste naar Veldhoven en ontdekte een prachtige route door het bos. Wellicht gaan werken in Veldhoven, dan kan ik elke dag dit stuk fietsen? Ik ging kijken naar koelkasten. Online reeds wel wat gezien en gevonden. De keuze is reuze. Geen andere klanten in de winkel. Deur linksom of rechtsom laten openen? Ik heb een koelkast nodig. Een keuze gemaakt en de vervolgvraag of die over 2 uur geleverd kan worden? Want toevallig hebben ze vandaag ook nog een andere levering in mijn buurt. En 20% korting. Fijn, fantastisch fijn. Ja, eigenlijk volgende week start de kortingsactie, maar ja die korting doen we nu. Top. Dankjewel.

Ik fietste bijna dezelfde route terug en ik vond zelfs nog een langer stuk fietspad door het bos. Ik kwam langs het E3 strand. Oh wat fijn, dat zicht van zon en water en glinsterende reflecties. Wat een enorm terrein. Zwemmen. Ja. Zijn ze nog open? Ja. Wellicht van het weekend, zondagochtend? Waar ligt mijn zwempak?

Zojuist heb ik om 5.12u het karton rondom de koelkast weggehaald. Niet eerder aan toegekomen. Koelkast staat op mijn nieuwe vloer. Oja, de vloer ligt er. Een prachtig verschil. Wel wat laminaat over, dat ga ik dit weekend terugbrengen. Ik ben wel mijn kassabon kwijt. Gegoogled of ik dan alsnog mijn geld kan terugvragen. Het blijft een gok. Ik ga het in ieder geval proberen.

Mijn baan is overweldigend veel de afgelopen tijd en vooral in combinatie met huisperikelen. Ik heb toegewerkt naar vrije dagen. De afspraken gisteren waren oké. Met een prachtig moment om te herinneren tussen een kleinkind en een oma. De letterlijke wauw van de kleine jongen gaf de oma even een moment van hoop, waarvan ze wellicht niet wist dat ze die nodig had. Het leek allemaal een soort van in een afrondende fase voor mij op z’n plek te vallen. Wat ik had gehoopt. Ook qua gevoel. Zonder te veel stress alles en iedereen informeren, vastleggen van acties en mensen die mensen kunnen contacten indien nodig.

Toen was het moment daar, rond half vier, dat ik eerder dan verwacht al mijn taken op mijn geschreven to-dolijst had afgevinkt. Soort van oké en ik hoefde alleen nog naar huis te rijden. En toen raakte ik geïrriteerd door weggebruikers en mezelf. Mijn ongeduld en onrust kwam en bouwde zich op. Het werd te warm in de auto en zelfs de wind door de open ramen koelde me niet af.

Ik was vervolgens teleurgesteld in mezelf en in mijn gevoel. Ik wilde toch op deze manier het werk afronden? Ik kreeg wat ik wenste, ik werkte ervoor en ondernam zelf al de acties om bij dit moment uit te komen. Ik kijk uit naar de vrije dagen. Nu ben ik vrij en ga ik me irriteren? Zucht.

Zwemmen werd het besluit. Niet wachten tot zondag. Mijn zwempak had ik al een paar dagen terug in de onderste doos van alle dozen gevonden. Het past een soort van goed genoeg. De gedachte aan dat water en vooral de onderdompeling en verfrissing. Ja. Binnen het kwartier dat ik thuiskwam was ik weer onderweg.

Weinig mensen, prachtig zicht en heerlijke zon. Het water was fris en niet te koud. Exact perfect voor een late vrijdagmiddag dip. Bril ging af, mijn beeld werd waziger en de eerste stappen in het water waren verkoelend. De onderdompeling bracht nog meer dan ik van tevoren had bedacht. Ja. Het bracht me ook terug naar die vroege ochtenddip ooit in de zee bij Sea Palling in Engeland. Op mijn rug liggend, drijvend en met mijn oren onder water, zodat de wereld gedempt wordt. Ik hoor mijn ademhaling en al de rest is minder aanwezig, inclusief wat ik denk te weten.


de zondagochtend thee

Deze zondagochtend drink ik mijn thee om 5.39u. Ik ging zojuist naar beneden om het water te koken, want de waterkoker staat inmiddels op het nieuwe keukenblad bij het raam. Ik herinnerde me ook een theekan die ik vorige winter kocht. Die staat ergens. Ergens bleek in de trapkast, ergens onderin op een onderste plank.
Het voelt een beetje als in mijn eentje memory spelen, al dit verzetten van spullen in een korte periode en dan herinneren waar het ook al weer stond. Het zorgt voor hersenoefening en ook voor ietwat overbelasting op de reeds beperkte capaciteit in mijn hoofd. Het theewater zit nu wel in mijn theekan en staat op mijn nachtkastje, dat wel.

Het is een dag later. De keuken is schoongemaakt met de Franse slag. Al poetsende besefte ik dat ik gisteren 2/3 van het fijne van de nieuwe keuken ben vergeten op te schrijven, dus bij deze een vervolg met nog wat meer details en observaties die ik niet wil vergeten en later wil teruglezen en om wil blijven glimlachen.

Ik heb weinig ingeruimd en niets heeft nog een vaste plaats, behalve het bestek in de lade. Een prachtig detail is dat de lades softclose zijn én ik heb drie lades, twee meer dan voorheen. Yeah. Ik dacht vervolgens dat de kastdeurtjes ook van die softclose zouden zijn, maar die klap was dus wat luider dan gedacht want die deurtjes sluiten perfect normaal en dat is al heel fijn normaal.

De afzuigkap is nieuw en schoon. Hij glimt en met een lampje dat brandt. Boven de afzuigkap zat eerst een kastje waar ik amper bij kon en nu zit er zo’n kruidenrek ding. Ideaal. Nog nooit gebruikt, desalniettemin zie ik het nut en de efficiëntie ervan. De keuken is nog niet spik en span. Het oogt wel schooner. De woonkamer is leeg en alleen nog gevuld met het geacclimatiseerde laminaat wat ligt te wachten om morgen gelegd te worden. Mijn vader herinnerde me er meerdere malen aan om nog foto´s te maken van de huidige situatie, want het verschil zal anders niet te geloven zijn.

Bonus van gisteren zijn de drie uitstekend schoongemaakte zwarte dorpels. Het stond niet op het lijstje om te doen, maar mijn vader opperde het idee. Nu er nog geen vloer ligt, is het makkelijker schrobben en schuren. Het was een beetje geduld oefenen (de sop heeft tijd nodig om er even in te trekken) en het resultaat geeft veel voldoening. Het is iets wat ik elke dag zal tegenkomen en nu zie ik dan ook zwarte dorpels zonder witte verfspatten en denk ik ook aan de blijheid van mijn vader dat het ècht schoon is geworden.

Gisteravond tijdens het bereiden van eerste maaltijd in de nieuwe keuken (opwarmen van erwtensoep) keek ik uit mijn raam en zag ik twee zwarte katten op ongeveer drie meter van elkaar aan de start van hun duel. De ene zwarte kat zag ik vanuit mijn linkerraam, de andere door mijn rechtse raam. Rechtse kat ging als eerste in de aanval, de linkse schoot weg en paar seconden later kwam de zwarte kat met hoge snelheid weer voorbij met een derde (!) zwart witte kat achter hem aan. Gratis vertier en daardoor lieve Lex in mijn gedachte.

Tot slot, een nieuw woord om te delen: deuropvanger. Ontdekking: er zijn dubbele gordijnenroedes uitgevonden. Het leven is ook iets makkelijker met meer wasknijpers om mijn was op te hangen, dus dat was een aankoop van de dag. En DROL betekent: dicht rechtsom, open linksom. Dit in verband met eerste keer verwarming even aan en elke keer vergeten hoe dat werkt met linksom en rechtsom draaien en open en dicht.

En nu ga ik mijn kop koffie zetten. Het koffiezetapparaat staat nog op mijn slaapkamer. En waarom staat de waterkoker beneden en koffiemachine boven? Omdat het kan.